Geen uitkijk!
Reikhalzend kijk ik daar naar uit! Is het mij wederom gegund om een column gepubliceerd te zien? Hoewel de redactie op zoek is naar een volgende columnist, maak ik nog steeds gebruik van het gegeven dat ik alweer ettelijke weken lang mijn geschriften onder ogen kom. En waar ik de inspiratie vandaan haal, ook dat is niet eens zo moeilijk. Lees de krant en laat na om deze te gaan spellen. Alhoewel ik geregeld bang ben om wat woorden over te slaan. Een lettervreter zou je mij kunnen noemen en waar de humor op straat vaak te vinden valt, is het een kwestie van smaak of de lezer dit wel kan waarderen. Wat mijn stukken tegenwoordig zo bijzonder maakt, is het gegeven dat de huidige redacteur er op zijn manier werk van blijft maken. Wanneer ik dan mijn ingezonden stuk erbij haal, laat hij wat woorden weg of voegt er een aantal aan toe. Dat is nu eenmaal de kracht en de macht van een redacteur. Heb ik dan de idee dat mijn betoog daardoor minder wordt? Geenszins. Het maakt het over het algemeen duidelijker dan wanneer ik mijn woorden naar voren breng. Mocht het geheel niet duidelijker worden: ik plaats naast mijn voorwoord dan ook maar mijn ingezonden tekst.
QUO VADIS.
‘Waar ga je heen?’ ‘Dat weet je toch wel! Naar de campus, nadat ik mijn college heb afgerond.’ ‘En dan? Simpel! De stad in en een biertje proberen te verschalken’. ‘Een biertje? Mogelijk wat meer om dat gevoel dat ik heb naar de achtergrond te brengen, want eigenlijk is de uitkomst wat mij betreft wat teleurstellend. Alkmaar een studentenstad? Eerlijk gezegd zie ik dat binnen een afzienbare termijn nog niet gebeuren. Ondanks het feit dat de Burgemeester er alles aan doet om het bestuur van de huidige Hogeschool te bewegen om een andere koers te gaan varen.’ Ik was getuige van een imaginair gesprek tussen een tweetal studenten. En heb daar mijn gedachten over laten gaan. Want er zijn vele partijen die zich hard maken in dit geding. Een smeekbede van het bedrijfsleven voor een campus bij het station. Daar komt nog bij dat je nu een investering doet voor de wat langere termijn. Waardoor Alkmaar nog verder groeit en bloeit.
Er wordt een oproep gedaan via een brief aan Hogeschool Inholland. En het zijn niet de eersten de besten die hun best doen om een beweging in gang te brengen welke Alkmaar de gelegenheid gaat bieden om talenten voor de kop van Noord-Holland te behouden. Jawel, het doet weer denken aan het gegeven dat je ‘over je eigen schaduw heen moet stappen.’ Hoewel springen mogelijk een betere optie is. Dan kun je vele hoepels vermijden.
Toenmalig wethouder Jasper Nieuwenhuizen trok al eerder aan de bel. ‘Voor een volwaardige campus met winkels, studentenwoningen, school en onderwijs- en onderzoeksbedrijven, dien je niet uit te wijken naar een bedrijventerrein.’ Er dient reuring in de tent te komen, het dient te gaan bruisen en het zorgt er zelfs voor dat het rustiger wordt in de treinen naar Amsterdam en vollere treinen naar Alkmaar. Als je het geheel bij elkaar optelt, gaat menigeen er met grote stappen op vooruit. En wat er al verloren is gegaan, te denken valt aan het conservatorium en laboratoriumonderwijs kan mogelijk op diezelfde manier weer terug gaan keren.
Neen, ik heb geen glazen bol. Ben er wel van overtuigd dat waar de Hogeschool nu gevestigd is, geen soelaas zal gaan bieden. De randweg zorgt ervoor dat met de auto(bus) er heen en weer wordt gependeld. Waardoor het vaak een simpel heen en weertje wordt.
Het is een oud gezegde dat nog steeds opgeld doet: ‘wie de jeugd heeft, heeft de toekomst!’ De vraag die rijst is of dit nog in de huidige tijd past. Maar wat doet deze Hogeschool? Deze huldigt zich in stilzwijgen en laat het dorsen aan de boeren over.
P.s. Met wederom dank aan Dominic Schijven, die door zijn artikel mij wist te inspireren!
0309-ikWik-2025
Kun je dit weekend lekker gaan puzzelen!