Wik Pijper

En dan is het zover. Zij gaat optreden! Ontstaat er op termijn mogelijk een ‘podiumbeest?!’ Het zou mij niet verwonderen, gezien het feit dat zij een drempel achter zich heeft gelaten. En wanneer dat trio op het podium staat, de zaal is afgeladen met ouders, grootouders en mogelijke klas- dan wel schoolgenoten, het ene talent na het andere het podium weer verlaat en wanneer er zo af en toe ook een Nederlandstalig lied door de zaal heengaat, kom ik toch tot de ontdekking dat ook hier het Engels de boventoon voert. Veelzijdig zijn de optredens, de een gericht op inkeer en de ander uitbundig in een vorm van samenzang. Van wedijver is geen sprake, ieder doet het op zijn of haar eigen manier. De vaart zit erin, het licht gericht, de piano vol met snaren en wanneer een viool met een harp geluid naar voren brengt, is het juist de jonge harpiste die met haar vader de klank bepaalt. Een geslaagde en gewaagde avond waarbij het Toonbeeld ook nog een uitdaging in petto had. Gewapend met potlood, papier en een onderlegger werd het publiek gevraagd om naar aanleiding van een muziekstuk op dwarsfluit een tekening te maken, welke in de pauze werd opgehaald. Om na afloop zichtbaar werd bij het verlaten van de zaal.

Helaas kon ik mijn werk nergens meer vinden. Dat gebeurt mij de laatste tijd wel vaker? Zou Alouis hier een rol in spelen?