Dromen.
De meeste dromen komen waarschijnlijk nooit uit. Tenminste wanneer ik mijn laatste droom werkelijkheid zie worden wordt Alkmaar bedreigd door een grote mate van sloop. Dat wil zeggen dat de meeste panden die ik met vriend Jan in Alkmaar tegenkwam geenszins de moeite waard waren om te worden opgeknapt. Kwam in buurten terecht die ik nooit gezien heb, kwam in kroegen waar men hooguit een glas water verkocht, in buurten waar niemand te zien was en waar het plaveisel grotendeels versleten was. Nergens klonk enig geluid laat staan dat de mensen die ik tegenkwam konden spreken. Zelfs de vogels lieten na om iets van zich te laten horen, kale bomen en lege grasvelden hadden alle zonnebloemen opgevreten. Geen hond noch kat te bekennen en tussen de tegels door bloeiden Heideroosjes. Straten verlaten en ook stegen konden de lust niet bederven. Uiteindelijk kwamen we terecht bij een muur, en achter die muur bevond zich geen water. Hooguit een podium waar mensen uitgelaten op onhoorbare muziek aan het dansen waren. Geen orkest te bekennen en ook de klanken verschenen om even daarna te verdwijnen. Geen eenden gesnater want er was nergens water te ontdekken. En onderwijl dwaalden we verder op onze tocht, kwamen terecht in een opiumkit waar torenhoge stapelbedden mensen te vinden waren die hun genoeglijk pijpje tot hun namen. De tijd vertraagde, de bus reed om en Jan moest zich haasten op weg naar het station. Hij probeerde vroegtijdig naar Haarlem te vertrekken maar het Openbaar Vervoer liet het weer eens afweten. Ook ik haastte me naar huis maar kon nergens een bordje vinden dat mij de weg wees. Liep doelloos in het rond en ging op zoek naar Jan die verstek liet gaan. Moeilijk zoeken in een woestijn van asfalt waar werklieden bezig waren om de weg opnieuw te asfalteren. En onderwijl probeerde een mol vergeefs een tunnel te graven om de trein de gelegenheid te geven om onder het kanaal zijn spoor te verleggen. Tussendoor kwam de apotheker nog even langs om een volgende hoeveelheid medicijnen af te gaan leveren.
Geenszins een doorbraak maar het wachten tot de rode lichten gedoofd waren…