Nergens
Alsof ik nergens meer verstand van heb! Een waarheid welke slaat als een tang op een olifant. Dat neemt niet weg dat het varken er dit keer baat bij heeft. Met andere woorden, ik heb weer eens niets te melden. Hooguit dat zorgverleners nog hoog op mijn lijstje staan en dat de goede moed voor een belangrijk deel verdwenen is. Neen niet terneergeslagen, hooguit wat timide en somber gesteld. Maar in afwachting van de beelden die Jan mij ongetwijfeld toe gaat zenden ben ik wat dat betreft in blijde afwachting. Dat ik daar het een en ander van verwacht, zorgt er voor dat ik in ‘blijde verwachting ben. Nooit gedacht dat ik op deze manier zwanger zou gaan raken. Dit echter terzijde en wanneer de haan kraait, de duisternis verdwijnt zal ook al het lood om het oude ijzer gaan verdwijnen. Lekker bezig Wik, geeft dat je een kik?! Of gelijk uit het verleden Farce Majeur het publiek aanspoorde om iets te gaan roepen en Alexander Pola daarmee aan de haal ging. Andere tijden en andere omstandigheden zorgen ervoor dat ik alle kanten met de wind meedraai. Of dit nu AI betreft, of dat in boeken steeds meer met AI gewerkt wordt, het heeft wat weg van Medusa. Waar de ene slang verdwijnt doemen andere slangen op. Een slangenkuil hoef je niet langer in Den Haag te verwachten, simpelweg ook te vinden in de plaats waar je nu bent. Of er sprake is van een overwinning, ook daar durf ik geen uitspraak over te doen. En waar de regenboogvlaggen verdwijnen zijn het anderen die met een andere vlag aan de haal gaan.
Om dan maar te blijven zwijgen over die grote meerderheid die er al jarenlang over doet om te blijven zwijgen.