Wik Pijper

Het zijn niet de eerste de beste: querulanten. Die hebben altijd wel wat te zeggen, te vertellen dan wel op te merken, was het alleen maar om van belangstelling blijk te gaan geven. Of ze de juiste dan wel onjuiste informatie naar voren te gaan brengen, dat maakt geen moer uit. Als ze maar kunnen queruleren. Het zijn ook wel mensen die mogelijk ook nog een andere stoornis tot hun beschikking hebben. Spiegelkijkers in de vorm van narcisme. Neen, ze zullen in het algemeen nergens paal en perk aan gaan stellen, hooguit dat het veronderstelde groen blauw schijnt te zijn. Of dat rood geenszins een kleur is die ertoe doet. Met andere woorden: wederom een bericht dat nauwelijks bijdraagt aan de orde van de dag. Dat neemt niet weg dat ook het vermaak als zodanig op dit moment ver te zoeken is. Wederom een tijdlang in het ziekenhuis doorgebracht en wederom met een minder leuke verrassing alsnog dat ijsje gegeten. Er staat mij nog het een en ander te wachten, iets waar ik niet direct op te wachten zat. Dat mogelijk een vaatchirurg zich ook nog gaat aansluiten bij de reeks specialisten die ik reeds tot mijn beschikking heb…
Genoeg gebeuzel en waar de toekomst in zekere zin rooskleurig had kunnen zijn, bereid ik me geestelijk voor op dat wat mij nog te wachten staat. Ik geloof niet in een toevalstreffer, maar als deze mij toch overkomt, heb ik daar even moeite mee. Op een zekere uitslag zat ik zeker niet te wachten. Maar het is niet allemaal rozengeur wat mij te wachten staat.

Dus ook maar voor vandaag de moed erin houden!