Kabouter.
Wanneer de zon schijnt, ben ik niet te beroerd om van die zon te gaan genieten. Mogelijk is genieten niet op de juiste plaats, het feit dat de herfst zijn entree heeft gemaakt, de kaboutertjes op zoek gaan naar een paddenstoel met rood en witte stippen doet niets af aan de tooi waaronder ze gebukt gaan. Het zijn vaak de opklaringen welke een rol in het geheel blijven spelen. Met andere woorden, ik ben weer zo vrij als een vogeltje wanneer ik zelf de kleuren kan bepalen! Want kleurrijk is het geheel der delen. En over delen gesproken: met wie anders kan ik deze woorden gaan delen? Hooguit met mezelf! Neen, ik ben de beroerdste niet. Maak op mijn manier duidelijk dat ik er nog steeds ben. En dat is waarlijk een genoegen. Mogelijkheden te over en beperkingen allerminst. Klinkt wat hoopvol edoch staat mij nog het een en ander te wachten. Ook dat deert de wakkere broeder niet. Schenk vreugde in het leven al loopt dit de laatste tijd wat tegendraads. Dan heb ik het niet over mezelf maar meer over anderen. Zoals de kleinkinderen die met regelmaat worden geconfronteerd met uit elkaar gegane ouders die een rol spelen in miscommunicatie. Waar dan de kinderen op termijn het slachtoffer van kunnen gaan worden. Jawel, ik moet mijn frustraties wederom kwijt en wat is er dan mogelijk met een geduldig apparaat als dit. Laakbaar in zekere zin en onbegrijpelijk dat daar de kinderen de dupe van zijn. Is het mogelijk een trend welke zich juist in deze tijd voordoet? Je ruilt het een om voor een ander. Op een bepaalde manier raak je ook je verantwoordelijkheid kwijt. Waar je ooit gestalte gaf aan een kinderwens kun je niet voorspellen hoe dit verder zou gaan verlopen. Veiligheid komt in het geding en de reikwijdte van je daden valt niet te overzien. Los van het feit dat juist een veilige haven in de vorm van een huis, een tuin en wat beestjes je voldoende fundament geeft om jouw eigen leven in te gaan vullen. Ben ik dan een zeikerd? Geenszins, maar dat ik me daar zorgen over maak is voor een deel aan mezelf te wijten. Ik had het immers anders voor ogen.
Maar voor ik het besef raak ook ik de draad kwijt!