Hein.
Je hoeft niet eens zo oud te zijn wanneer Hein toeslaat. Het heeft er veel van weg dat 70 een drempel is waar menigeen over struikelt. En wat mogelijk ook nog een oorzaak kan zijn: sporten. De een fietst en krijgt een hartstilstand, de ander zwemt en krijgt er ook een. Geen kans meer om van je pensioen te gaan genieten want de Dood had nu eenmaal andere plannen met die betrokkenen. Het heeft bijkans wat weg van een Russische Roulette. En waar ooit troefkaarten te vinden waren ook die zijn verdwenen. Maak ik me daar zorgen om? Geenszins, hoewel op de achtergrond nog steeds dat gedicht van P.N. van Eijk een rol speelt. De tuinman en de dood, geschreven in een vorige eeuw. Neen, niemand ontloopt zijn of haar noodlot. Ergens ligt een boek en daar staat ook mijn toekomst in geschreven met een datum erbij. En daar zul je het eenvoudig weg mee moeten doen. Wat betekent dat? Dat je zoveel mogelijk van de dingen die rondom je gebeuren moet gaan genieten. Bewust maak ik dit keer gebruik van het woord moeten. Als je er met de pet naar gaat gooien, loop je de kans dat je jouw draad breekt. Aradne kan nog steeds een voorbeeld zijn. Voor je het weet raak je verstrikt in een draaikolk. Tussen Scylla en Charybdis. Dat is dan weer Mythologie en ook daar heb ik geen verstand van. Leeftijd leent zich niet altijd voor wijsheid en verstand hoeft niet altijd gepaard te gaan met opstand. Soms zou ik wel opstandig willen wezen, maar dat zit niet direct in mijn aard. Niet dat ik me altijd neerleg bij situaties welke zich voordoen. Ook ik heb geregeld last van lange tenen maar verkeer in de omstandigheid dat de pedicure mijn lange nagels weet te korten.
Waardoor ik nog steeds mijn schoenen aan kan trekken.