Wik Pijper

Ik ben niet van plan om vroegtijdig mijn schepen achter mij te gaan verbranden Dan heb ik het natuurlijk over houten schepen, maar als je het over schepen hebt dan moet je in IJmuiden zijn. Daar ligt een complete visfabriek aan de kade. Uit Scheveningen nota bene, maar waarschijnlijk te groot om in Scheveningen aan een kade te liggen. Jawel, een complete visfabriek! Met alles erop en eraan, vis wordt gevangen, gefileerd en daarna in de diepvries gelegd Het zal wel de nodige bemanningsleden kennen en zo te zien wordt daar ook duidelijk rekening mee gehouden. Maar wat opvalt is dat er geen stuurmannen zijn die op de wal aanwijzingen gaan geven. Hooguit wat verdwaalde toeristen die een uitje naar IJmuiden voor ogen hebben. En die toeristen hebben zowaar een duidelijk plan. Foto’s maken in een ietwat desolate omgeving.

Die toeristen? Dat zijn wij te weten Jan, Marjolijn en ik. Het wordt dan ook een overweldigend krokettenuitje. Geen idee dat we in Bloemendaal aan de koffie gaan, een half bakkie voor een hoge prijs om vervolgens na ons avontuur in IJmuiden naar Wijk aan zee gaan. En jawel, ik weet de nodige beelden te scoren, opdat ik met veel genoegen mijn teksten van beelden kan gaan voorzien.

Maar wat het mooiste is? De lunch die wij daar mochten genieten, voor Marjolijn twee kroketten, voor Jan een uitsmijter en voor mij een Jan tot de derde. Dat betekent dit keer een uiensoepje, brood met toch een kroket en als kers op de taart een tonijnsalade. Dat mijn buik zich goed weet te vullen, het zonnetje blijft stralen en de toer die wij maken is als die bekende kers op de taart. Smaakvol, simpelweg genieten van elkaars aanwezigheid en Jan die niet te beroerd is om als chauffeur ons over des Heren wegen te rijden. Het heeft even geduurd, maar het is een tochtje waarvan de volle teugen zichtbaar deugd doen.

Dan te bedenken dat het een doodgewone dinsdag is!