Wik Pijper

MOTIE VAN TREURNIS.

Het had zo mooi kunnen zijn, maar er was wederom sprake van een kink in de kabel. Waar PRO de meeste zetels behaalde, was het verbond dat al eerder schaamteloos zijn zinnen wist door te drukken, alras tot een verbond gekomen. Want bondjes zijn er nu eenmaal om de andere partij tot de oppositie te gaan bestemmen. Waardoor de ‘Local Heroes’, wederom van zich laten horen. En niet schromen om voortijdig de ‘Progressieven’ geen kans te gaan geven. Waar landelijke partijen steeds meer invloed krijgen op de lokale politiek, houden zij voorlopig nog hun snavels dicht. En waar die eerder genoemde lokale partijen zetels inleveren, daar heeft de gemiddelde burger niet direct last van. Tot het moment waarop de waarheid naar voren komt en alsnog de rapen gaar blijken te zijn.

Zover is het nog niet, waar Koning, Keizer en Kardinaal een hoofdrol had kunnen spelen, worden elders zoete broodjes gebakken. Zij vonden elkaar bij een veronderstelde maaltijd, hadden geen idee wat ze daarbij wisten aan te richten. Het zijn dan ook weer de bekende namen die geregeld een rol hebben gespeeld. Laat ik eens wat namen passeren, opdat John, Victor, Gosse, Sasja en Pien wederom de revue kunnen passeren. Zij vertegenwoordigen zowel een landelijke partij als die eerder genoemde lokalen. Kijk niet vreemd op wanneer ook Arie in dit gezelschap te vinden is. En waar Jelle en de huidige fractieleider van D’66 mogelijk ook een rol kunnen gaan spelen, het heeft wat weg van een schaakspel dat beslist niet in een remise zal gaan eindigen.

Waar in het parlement sprake kan zijn van een motie van wantrouwen, kan een tussenstation mogelijk een rol gaan spelen. Als in de kop aangegeven: een motie van treurnis, waarbij de kennis vanuit het verleden zich naar het heden laat vertalen. En dan is het simpelweg afwachten hoe of de kaarten geschud zijn en welke troeven er nog voor de borst worden gehouden. Mogelijk dat de aangestelde verkenner in staat is om de heidebrand alsnog te gaan blussen. Tenslotte heeft Victor zich als spuitgast laten zien.

Neen, het is niet aan mij om een oordeel te vellen. Hooguit kan ik mijn kijk op dit geheel lekker uitleven door mijn column naar voren te gaan brengen. En het is waar: waar gehakt wordt vallen spaanders. En met die spaanders zou je een vuurtje kunnen gaan aansteken. Of het zover komt, dat is de vraag. Waar dan weer een andere overheid een rol in kan gaan spelen. Neem simpelweg Overdie, waar de grond is vervuild en waar op de middellange termijn alsnog woningbouw kan gaan plaatsvinden. En waar bedrijven nog steeds als bedrijf kun werkzaamheden kunnen verrichten. Natuurlijk is het van belang dat ook de overheid alsnog op zijn voornemens terugkomt. Was het alleen maar om die (voorlopig) toegezegde miljoenen naar Alkmaar over te maken. Maar ook dat is een kwestie van tijd, niet zozeer van onverschilligheid. Hoewel ik dat laatste in twijfel durf te trekken!

Dit is/was mijn column in de Flessenpost Alkmaar. Heb geen notie hoeveel mensen zich met mijn teksten bezig houden, ook geen idee wie de moeite neemt om mijn dagelijkse blog tot zich te nemen, maar wederom niet geschoten laat de haas de vrije keus!