je weet

Zowaar weer het een en ander ontdekt. Dat wil zeggen dat de bloedafname dit keer is gelukt en dat het uitje naar het ziekenhuis ons bespaard is gebleven. Niet langer in de wachtkamer maar helaas ook geen ijsje voor onderweg. Dat wil niet zeggen dat ik op mijn pad een beeld tegenkwam dat mij intrigeerde. Een kunstwerk waarbij het roest element (in de wetenschap van dat ijzerinfuus) mij op dat pad bracht. Dus niet te lang bij stil blijven staan, de camera bij de hand en dan weer naar huis. Dat de loeiende sirenes wederom op de eerste van de maand van zich laten horen, ook dat is in zekere zin een standaard.
Je weet immers maar nooit wanneer ze op een ander moment van zich laten horen.
