Categorie: Geprevel

Het zijn zo van die dingen, die nutteloze dingen waar je eigenlijk geen moer aan hebt. Dat wil niet zeggen dat ze direct in de prullenbak verdwijnen, hooguit dat ze nog even in het collectief terecht gaan komen. Dan heb ik het natuurlijk niet over het collectieve geheugen. Hooguit dat er sprake kan zijn dat het uiteindelijk resultaat alsnog in het ronde archief verdwijnt. Neen, ik zal er niet direct een traan aan spenderen, laat staan dat ik er een weemoedig gevoel aan over houd. Als het aan mij ligt blijft het nog steeds een kwestie van lood om oud ijzer. Verwacht dus vandaag niet te veel! En over veel gesproken: de wereld heeft het oog gericht op Amerika. Dat voetballen een volkssport is, daar kan niemand meer omheen. Hooguit ben ik de uitzondering, want mij boeit het voor geen meter. En wanneer minimale landen tegen maximale landen moeten spelen, kijk dan niet vreemd op wanneer de cijfers een veelvoud kennen van een partij welke op voorhand genadeloos zijn. Maar ook dat zal de toeschouwer een zorg zijn. Wanneer sprake is van een veelvoud van betalingen, komt dat waarschijnlijk voor een klein deel de wereldeconomie ten goede. Want het zijn mogelijk ook de wedstrijden die het wedden tot een ander hoogtepunt gaan leiden. Want wedden dan wel gokken is een emotie waar menigeen ten onder gaat. Of wat te denken van wedstrijden die in de nachtelijke uren gevolgd gaan worden? Moeten we dan gaan juichen, of jezelf in een oranje avondjas gaan hullen? Waarbij de supermarkten niet te beroerd zijn om daar een slaatje dan wel een bitterbal uit te slaan? De nachtelijke frituren ervoor zorgen dat ’s morgens vroeg medewerkers met oranje wallen onder hun ogen op hun werk verschijnen? En een tukkie gaan doen, waar verwacht wordt dat zij aan de arbeid gaan? En dan toch nog uitbetaald krijgen. Hoe lang zal deze gekte nog gaan duren?

Wat mij betreft kan het morgen helemaal over zijn!