Sinecure.

Het is bepaald geen sinecure, maar alle dagen FEEST kan simpelweg niet de bedoeling zijn. Toch ga ik met twee delen aan de haal in de wetenschap dat ik niet precies weet hoe de aankomende dagen gaan verlopen. Dat wil zeggen dat deel I op het programma is komen te staan en dat andere delen wat later zullen gaan plaatsvinden. Kan niet zeggen dat ik me daar op verheug, waardoor de noemer Feest bepaald niet opgaat. Je moet toch wat om jezelf staande te houden terwijl liggen mijn voorkeur geniet. De hoop is echter gevestigd dat door het verwijderen van die maagpoliep mijn HB kan gaan stijgen. Want eerlijk gezegd ben ik ook daar wel klaar mee. Stel je nu eens voor dat het gebrek aan ijzer dan wel staal gaat aanslaan. Dan heb ik niet voor niets de nodige supplementen geslikt en kan ik mogelijk nog een tijdje meegaan. Jawel, ook ik ben weleens bezig met de dood. Maar zolang er nog sprake is van leven hoor je mij daar niet over klagen. Het giert geregeld door mijn brein en ook dat bericht van de Tuinman en de Dood maakt deel uit van dit geheel. Neen, het is bepaald geen donderwolk, niet eens een wolkje melk in mijn koffie (ik drink dit al vele decennia zwart) en roet in mijn eten stel ik ook niet op prijs. Al met al ben ik nog wel in staat om mezelf de nodige afleiding te bezorgen, krijg nog steeds een column voor de Flessenpost voor elkaar en weet ook nog geregeld buiten de lijntjes te kleuren.

Was het alleen maar om aan het thema van het fotocafé te kunnen voldoen!