Feest I

FEEST I

Wat geweest is, is geweest! Einde van dit verhaal voordat het mogelijk nog begint. Wat heeft het immers voor zin om oude koeien in afwachting voor de slacht, uit die sloot te gaan halen? Hulptroepen worden ingeschakeld en niet veel later volgt alsnog een schietpistool. Kunnen arbeids- immigranten hun kwaliteit op het dode karkas bot gaan vieren. Waarbij de overheid geregeld een oogje dicht knijpt. Maar dat zal velen een zorg zijn. En over diezelfde overheid gesproken: jawel als eerder anders gesteld in een column omtrent de noemer ‘voortschrijdend inzicht’ heb ik me al eerder uitgeleefd. En sta versteld van wat bepaalde bewindsfiguren zich nog weten te herinneren. Het heeft er veel van weg van wat ooit een collega mij onder mijn neus wreef: ‘mijn straatje is schoon!’ Dat hij die bezem hanteerde, zorgde ervoor dat mijn stoepje werd vervuild. En nergens een stoffer en blik te vinden.

Maar is het wel alle dagen feest? Welzeker niet. Natuurgeweld grijpt om zich heen, branden laten zich niet bestrijden en voor je het weet zijn er vele doden en vermisten te betreuren. Om dan maar te zwijgen over geopolitieke gebeurtenissen. Het heeft veel weg dat de wereld op z’n kop staat, terwijl de aarde simpelweg doorgaat met draaien. Dat de dag nog steeds gevolgd door de nacht en dat de avonduren zich uitstekend lenen om langdurig buiten te verblijven, onder het genot van een verfrissend drankje. De televisie uitstaat en dat voorspellingen ten aanzien van de wedstrijden ook niet te voorspellen zijn. Waar ooit het klokje van zeven uur een rol speelde in vele huishoudens, ook dat klokje is verdwenen. Maar onderwijl zit de overheid niet stil. We dienen te zorgen dat we voldoende voorraden in huis hebben om de eerste 72 uur nergens afhankelijk van hoeven zijn. En we mogen ons minder gaan verheugen doordat de belastingen zullen gaan toenemen. Ook sparen wordt ons veelvuldig afgenomen. Dat bepaalde rentes stijgen voorspelbaar, maar dat andere rentes heel langzaam dalen ook dat is een gegeven. Dat juli een uitstekende gelegenheid is om zaken te verhogen, halverwege het jaar en aan het begin van het jaar wordt duidelijk hoe de overheids-uitgaven zich gaan verhouden. Want begroten is een kunst in vergelijking met de uitgaven die moeten worden gedaan. Dat de staatsschuld toe gaat nemen is met het oog op de toekomst bepaald niet uitgesloten. De noemer wie dan leeft wie dan zorgt is een uitspraak welke menige vorm van doemdenken weet uit te wissen.