Los gaan.

Het gaat, naar mijn idee steeds meer de verkeerde kant op. Uiteraard dient het gemak de mens, wanneer diezelfde mens meer en meer aan de ontwikkelingen toegeeft, wordt diezelfde mens niet alleen luier maar ook meer en meer afhankelijk. Eigen initiatief valt nog ten dele onder die noemer, waar standaarden een rol kunnen gaan spelen is het de vraag of dit voldoende duidelijkheid verschaft. We gaan er van uit dat de mens in principe goedwillend is en worden getrakteerd op een aanval van kwaadwilligen. Achilles speelde ooit in het verleden een rol, voor hij op zijn zwakste plek werd geraakt. En dat besef komt pas naar voren wanneer wij op een zwakke plek worden geraakt. Dat iedereen over een zwakke plek beschikt, dat heeft de mensheid in het verleden duidelijk naar voren gebracht. Oorlog en geweld, de geschiedenisboeken staan er vol mee.

Tijd voor een eigen avontuur wordt tegenwoordig door reisbureaus naar voren gebracht. Waar we ‘apies’ willen zien, ook dat is mogelijk. Dansen op de rand van een vulkaan welke op uitbarsten staan wordt wel weer afgeraden. Het kan niet gek genoeg, niet duur genoeg, niet ver genoeg om de mogelijke lust te gaan bevredigen. Hedonistisch is het grote genoegen en dweilen met de kraan open behoort ook tot de mogelijkheid. Het moet allemaal groter, duurder en vooral makkelijker. Wachten kan tot de mogelijkheden gaan behoren, wordt steeds meer als een ergernis ervaren. En wanneer daar een ander zich schuldig aan maakt, dan is het van belang dat jij je kwaadheid uit. Dat heet dan los gaan op sociale media. Niet dat ik daar een voorstander van ben, sterker nog ik houd het beperkt tot mijn eigen blog. Gelukkig zijn er weinig mensen die de moeite nemen om te reageren. Waarschijnlijk omdat ze het te druk hebben met zichzelf.

Heeft dan veel weg dat ieder op zijn eigen eilandje de knopen aan het tellen is.