Risico.

Geenszins een troosteloze maandag. Er staat wederom het een en ander op mijn programma, waar ik al eerder melding van heb gemaakt. Vandaag is het dan zover: een nachtje in een ‘hotel’ dat als ziekenhuis te boek staat. Een kwestie van tijd voor het programma van morgen. Het heeft wat weg van een overgave waarbij ik nog geen idee heb wat me de rest van de week te wachten staat. Dat ik daar mogelijk toch een genoegen aan ga ontlenen, ook dat staat nog te bezien. Het heeft veel meer weg dat een bepaalde mate van voorzichtigheid in deze wordt geboden, opdat mogelijke risico’s zo klein mogelijk zijn. Maar dan een andere opmerking: gaat mijn fantasie geregeld met mij aan de loop? Wanneer ik een voorschot neem op mijn toekomst, ontkom ik er niet aan dat de mogelijke donderwolken zich hullen in een sluier van angst. Niet helemaal wetend wat mij nog meer te wachten staat en de mate van overgeven aan specialisten is bepaald niet zonder risico. Dat men zich indekt als arts en alle mogelijke risico’s laat passeren, behoort waarschijnlijk tot het huidige protocol. En waar percentages mogelijk een rol kunnen gaan spelen, is bepaald niet onbelangrijk. Garanties kunnen immers niet worden gegeven en daar men geen idee heeft over de toekomst is het zinnig om stil te staan bij vandaag. Zeker gezien het huidige tijdperk. Ook daar valt geen peil meer op te trekken en zullen we het moeten doen met wat vandaag gegeven is.

Je daarbij neerleggen is een ding, afwachtend zijn dat andere.