Wik Pijper

Dan begint wederom een nieuwe maand. De zomer is nakend en je doet er goed aan om je nakende lichaam van zonnebrandcrème te voorzien. Voor je het weet ontstaat er een melanoom welke de neiging heeft om woekerend in de weer te gaan. Daar zitten oncologen bepaald niet op te wachten. Het is wat wisselend voor wat betreft het weer en het is ook wat wisselend in mijn kop. Het ene moment denk ik dat het wel gaat, om het volgende moment te ontdekken dat het weer wat minder gaat. Al met al treedt er toch een lichte verbetering in, de tijdsduur maakt mij wel wat sikkeneurig. Maar niet getreurd, want ook Loesje houdt de moed erin. Dat je daar kennis van neemt op de plee is mooi meegenomen. Waar je jezelf ontlast en juist die ontlasting voor een opgelucht gevoel zorg kan gaan dragen. Wat ik wel zo bijzonder vind is dat wanneer je een boek leest, weinig aandacht voor de toiletgang vindt. Nooit is er sprake van een opgeblazen gevoel, laat staan dat een scheet voor een donderslag garant staat. Of dat iemand een etappeplasser is. Weet niet of dit fenomeen bestaat, maar het heeft veel weg van het feit dat je als het ware een berg aan het beklimmen bent. Ook ik behoor tot deze categorie. Terugkomend op Loesje is de volgende overdenking wel van toepassing: ‘je zorgen maken is de verkeerde kant op fantaseren’.

En laat dit dan maar een overdenking zijn aan het begin van deze maand!