Overmorgen.
En als morgen vandaag blijkt te zijn, ben ik benieuwd naar overmorgen. Dat de klok gestaag doorgaat is een vanzelfsprekendheid waar ik niet van opkijk. Laat staan dat het klokkenspel dat menig carillon laat klinken, de ruitertjes in de Alkmaarse Waag nog steeds rondjes laat draaien. Neen je kunt beter de aankomende tijd Alkmaar gaan vermijden, want de hoofdmoot van deze week zal bestaat uit de Alkmaarse Victorie. Waarbij vertier in velerlei vormen te vinden is en de grote middagoptocht weer vele duizenden mensen zal gaan bekoren. Helaas zal ik niet mijn opwachting kunnen maken, beperkt als ik ben door mijn mogelijkheden. Dat neemt niet weg dat ik doorga op de voorgaande afleveringen, dat wil zeggen de reis van Jan.
En wat komt dan beter tot zijn recht dan de huidige beelden? Nu bestaat televisie dit jaar 75 jaar en zijn het de beelden die Berlijn van de nodige informatie blijven voorzien. En terwijl het duister om zich heen grijpt, komt er ook een foto tevoorschijn waarvan ik vind dat Jan zichzelf overtreft. Zeer de moeite waard en eerlijk gezegd ben ik een beetje jaloers op hem. Wat had ik graag deze fot willen maken, niet alleen vanwege de kleuren maar ook door alle nattigheid welke het beeld omgeven. Het spreekt voor zich dat daarmee een bepaalde weemoedigheid bij mij naar voren komt. Want na al die zon komt regen gewenst.
Was het alleen maar om het verdorde gras te laten groeien!