Auteur: Wik

Onthoud mij! En wanneer de overheid ook mij probeert te onthouden, ontkom je er niet aan dat DigiD een rol gaat spelen. Krijg ik een brief om mijn inlogfunctie te gaan activeren, onderneem een poging en jawel, blijkt mijn wachtwoord niet te kloppen. Doe dit drie keer en je wordt uitgenodigd om een kwartier te wachten. Hetgeen ik dan maar doe. want je weet nooit wat Oom Piet in Amerika nog meer voor snode plannen heeft… Nu weet ik wel dat ook ik een zandkorreltje op een van Godverlaten strand ben, dat het niet waarschijnlijk zal zijn dat ik er op een zeker moment wordt uitgelicht, dan nog blijft het een volstrekt raadsel wat er met die combinatie van nullen en enen plaats zal gaan vinden. Voor je het weet raak je verzeild in een web waar geen spin te vinden is. Dat er niet zichtbare draden getrokken worden, dat het rad van avontuur in beweging wordt gebracht of dat er aan gene zijde toch weer op bepaalde knoppen wordt gedrukt. Achterdocht is in zekere zin aan te raden, gelijk ook bij twijfel je er beter aan doet om niet in te gaan halen. Ook dat is nog steeds een open deur waarbij de achterkant van die deur niet direct zichtbaar is. Afwachten kan een optie zijn of simpelweg niet reageren een andere. Wat raadzaam is laat zich raden, wat er met die gegevens plaats zal gaan vinden, geen idee.

Dus laat ik dit voor deze keer maar even passeren!