geGROET,

Dan is het gewoon weer donderdag. Staan er de nodige onderdelen op het programma en gelijk de wereld nog steeds de neiging toont om onverstoorbaar door te gaan draaien, houd ik me wederom met wat andere dingen bezig. Neen, ik ben niet op zoek naar Yolanda, alhoewel Wim T. Schippers daar de nodige furore mee heeft gemaakt. En ook Sjef van Oekel blijft nog immer doordraven. Laat staan dat er ergens een paard in de gang te vinden is. Of dat bepaalde paarden staan te trappelen in een circustent. Het zijn de ruiters van de Apocalyps welke in verweggistan staan te trappelen, in afwachting van de hoefsmid. Opdat hij de hoeven met ijzer kan gaan beslaan. Zover hoef ik niet eens in het verleden terug te blikken, ook die smeden heb ik nog aan het werk gezien. Met andere woorden: ik heb het gevoel weer thuis te zijn. Mijn eigen honk is nog steeds heel heilig. Ook daar heb ik geen religie voor nodig. Maar wat ik wel heb gedaan om bij alle teksten die ik aan Corry heb gewijd, daar de aanwezige bloemen aan die teksten heb verbonden. Simpelweg omdat die bloemen bij ons thuis zijn komen staan. Het idee dat zij is gecremeerd ook dat is enigszins een vreemd idee. Straks zal zij in een urn aan de familie worden overhandigd. En dan zal er ook op gepaste wijze definitief afscheid van haar genomen worden. Hoop wel dat dit in beperkte kring gaat plaatsvinden. De tocht van eergisteren was een laatste rit met haar in de auto van mijn zwager Jaap. Natuurlijk reden wij langs het huis in de N.T. Hopmanstraat nummer 9. Om vervolgens de Grote Sloot te gaan berijden. De Burgervlotbrug te passeren, de duinen en de Hondsbossche Zeewering te vervolgen om dan in Groet de Bokkesprong rechts te laten liggen om ook bij ooit haar geboortehuis ook nog de nodige aandacht aan te gaan schenken. Want Corry kon ook op hoge leeftijd van die ritjes genieten, vooral wanneer er opgestoken werd. Koffie dan wel chocomel met een grote toef slagroom en ook een gebakje liet zij zich goed smaken. Genieten op hoge leeftijd en het was voor ons ook een genot om te zien hoe zij genoot.

Aan alles komt een eind. Maar dat het nu echt voorbij is, dat moet nog in gaan dalen. geGROET!