Definitief
Heb geen afscheid durven nemen
want afscheid nemen dat doet pijn,
heb je alleszins verlaten
wilde even op mezelf zijn…
wat willekeurige tekstregels van een lied van Het Goede Doel. Natuurlijk in een aangepast jasje, dat neemt niet weg dat dit regels zijn die mij aanspreken. Want het is het finale moment: dat Corry deze aardkloot gaat verlaten. Er geen sprake meer kan zijn van een ommekeer. En dat de afgelopen dagen in dat teken hebben gestaan. Mensen de gelegenheid hebben gehad om ieder op zijn of haar eigen wijze afscheid van haar te nemen. En het spijt mij zeer dat ik daar de afgelopen dagen geen deel van heb uitgemaakt. Trek het simpelweg niet en probeer energie op te bouwen voor vandaag. Een laatste rit in haar gezelschap, een adieu in zekere zin en dan mogelijk nog iets van een samenzijn. Maar ook dat samenzijn verliep bepaald niet over rozen. Dat was/is wel het laatste dat ik had verwacht. Saamhorigheid in deze situatie vergt nog wat van elkaar. Oprecht is het goed dat ook de kleinkinderen op hun manier hun oma gaan herdenken. Waar het de bedoeling was om dit met ons achten door te gaan brengen, ook dat zorgde voor de nodige ophef. Want stel je nu eens voor dat het hommeles wordt in de tent en dat een ‘familiediner’ het geheel weer bij elkaar gaat brengen?
Daar zit naar mijn idee, NIEMAND op te wachten!
Wik en natuurlijk ook Ria. Gecondoleerd met het overlijden van oma Corrie. Bijna een eeuw geleefd op haar authentieke wijze. Haar kennend van Wik’s verhalen maar nooit gezien. Rust in vrede.
Dank voor je reactie! Dat het de afgelopen dagen ietwat hectisch was, zal ik je de hectiek daaromtrent besparen. Dat mensen er verschillende meningen op na houden, dat had ik niet ingecalculeerd. Maar dat is een geheel ander verhaal. Dat het afscheid nemen wel in harmonie verliep, zal haar elders goed hebben gedaan.