Zoet hout dertje

Ter plaatse valt weinig te beleven. Ter plekke waarschijnlijk ook niet. En een afwachtende houding valt ook al niet te prijzen. Berusting kan dan een uitgangspunt zijn, maar in hoeverre ook dat blijft de vraag. Niet dat ik verlegen zit om een antwoord, zolang er vragen opwellen zullen ook de antwoorden wat langer op zich laten wachten. Laat ik er niet langer omheen draaien: de komkommertijd is aangebroken. Dat ik daar bij gebrek aan een gemeenteraad welke op reces is, (gelijk ook die beide kamers) die hoeven geen vakantie te vieren maar gaan simpelweg op reces. Mogelijk is dat een voorrecht van de overheid. Of ons Koningshuis ook met reces gaat, dat durf ik eerlijk gezegd niet te betwijfelen. Tenslotte hebben die nog een optrekje in Griekenland. Of het moet zo zijn dat ze nog ergens een Witte Olifant achter de hand hebben, dan wel een Groene Draeck. Neen, dat komt met hen wel goed. Anderzijds zijn er nog voldoende Medelanders die zich nergens om mogen verheugen. Geld speelt daar veelal een rol in. Het knopen van eindjes is voor hen een uitdaging. En zelfs dan ziet het ernaar uit dat ze op een houtje gaan bijten.

Als het nu nog zoethout was