In afwachting.

In blijde afwachting. Neen, ik ben niet in verwachting, hoewel ik dat bijkans kan gaan denken. Op termijn hoop ik verlost te worden van dingen die niet direct van toepassing zijn. Dat wil zeggen dat die poliep mij niet direct in de weg zit, maar een zodanige aanslag doet op mijn HB, dat ik daar dagelijks nog steeds mee te maken heb. En dat doet mij bepaald geen deugd. Om over deugd in het algemeen maar te zwijgen. Jawel ik maak me op om een aantal gesprekken met specialisten te voeren. Hoop dat ik op de vragen die ik ga stellen voldoende antwoorden zal gaan krijgen. Dat er aan die aanstaande ingrepen risico’s verbonden zijn, ook dat is inherent. Daar dien ik het gewoonweg mee te doen. Maar dat het veel weg heeft van een sluier, ook daar kan ik niet omheen. Dat het mij enigszins belemmert, ook daarvan ben ik mij bewust. In zekere zin is het niet anders dan dat het is. Maar waar ik dan enigszins genoegen aan ontleen, is dat ik dit door mijn blog redelijk van me af kan schrijven. Want bepaalde remmingen zullen er altijd wel zijn. Ben me ook bewust van het feit dat de lach voor een deel is verdwenen en daar een grimlach voor in de plaats is gekomen. Dus laat ik maar fier en vrij me uitleven op dit toetsenbord. En zo nodig nog een plaatje tevoorschijn toveren.

Maar dat zit er vandaag absoluut niet in!