Soft.

Wat schiet ik daarmee op? Waarschijnlijk niets. Maar dat is in ieder geval beter dan iets. Hoewel, ook dat valt wel weer te betwijfelen. Nu weet ik wel dat ik niet altijd de neiging vertoon om tussen de lijntjes te kleuren, neen iets wat buitenproportioneel is spreekt mij veel meer aan. Gelijk ook die ‘lunatic’ die zich op het gras begeeft. In ieder geval iemand die door de uitzondering voorlopig de regel gaat bepalen. Maar in een land waar regeltjes overal te vinden zijn, dien je je daar voorwaardelijk aan te houden. Geboden zijn een ding, verboden is dan dat andere. Voor je het goed en wel beseft word je getrakteerd op een bon. Of is het desnoods een flitspaal die je vastlegt en het CJB dat je dan trakteert op die overtreding. Nu weet ik wel dat door het thema lijntjes, wij ook dit keer de neiging gaan vertonen om daarmee aan de haal te gaan. Een zomeropdracht welke door de docenten van het fotocafé is bedacht. Dat dit wederom een keur van foto’s naar voren zal gaan brengen, nadat vorig jaar ‘shit happens’ zijn beslag heeft gekregen, ook dat gaf wederom het nodige genoegen. Want van shit kun je niet genoeg op je bordje terug vinden. Was het alleen maar om de zomerperiode door te komen. En wanneer de hitte je teveel wordt, de koelte je als het ware overmand, je van gekkigheid niet meer weet wat te doen, kun je hooguit besluiten om je camera met rust te laten. Je kaartje je voldoende genoegen oplevert om deze even terzijde te leggen. En als dit alles niet voldoende is: trakteer jezelf op een ijsje.

Want daar ben je dan wel weer soft genoeg voor!