Verrassing.

En dan is daar een complete verrassing. Niet thuis maar in het ziekenhuis. Mark en Ellen wachten ons op wanneer ik het volgende onderzoek net achter de rug heb. Natuurlijk is dat ijsje inmiddels een standaard geworden, maar dat zij zich te buiten gaan aan overheerlijke gevulde koeken, ook dat komt mij niet onbekend voor. Die heb ik geregeld bij mijn eerdere verblijven mogen nuttigen. Zal niet zeggen dat ik ‘kind aan huis ben’, hoewel het daar behoorlijk op begint te lijken. Even een kleine pauze voor ik me wederom mag gaan melden. En hoe het er dan uit komt te zien? Ik heb wel een idee, maar of dat idee als zodanig ook uitkomt, dat is wederom die onbeantwoorde vraag. Waar vragen meestal vrij zijn, heb ik het ongenoegen dat een deel van de vraag zich laat invullen. Dat er iets niet goed zit dat is wel duidelijk. Wat daarmee als beperking nar voren kan worden gebracht, dat laat ik op dit moment aan de specialisten over. Neen, er kan geen sprake zijn van een garantie. Maar wat in de tijd wel naar voren komt, is dat de ontwikkelingen op dit gebied nog steeds aan veranderingen onderhevig zijn.

En laat ik daar voor dit moment maar van uitgaan!