Pie

Alles draait, maar zelden om de eenvoud. En een fout is zo gemaakt. Zeker wanneer ik weer eens aan het zoeken ben. Waarnaar zul je vragen? Wat te denken van stripverhalen, waarbij ik de neiging vertoon om deze niet alleen voor mij te gaan reserveren, maar ik ook andere plannen heb. Dat wil zeggen dat ik dankbaar ben voor alle aandacht welke ik de laatste tijd ter harte neem. Neem nu mijn zus. Die weet mij iedere keer weer te verblijden met een stuk van haar onvolprezen pie. Niet alleen met veel liefde gemaakt, maar letterlijk ook om op te vreten. Dat ik dat als ontbijt tot mij neem, van iedere hap weet ik te genieten. Allereerst dien ik dan mijn medicijnen toe mij te nemen, een half uur te wachten en dan gaat het slikvingerend naar binnen. En wie weet, staat mij nog meer eten te wachten. Want eten met plezier, dat komt veelal goed naar binnen.

Niet dat ik veel te klagen heb over wat we eten, babi pangang gaat er ook slikvingerend in laat staan dat ook een boerenomelet bepaald niet te versmaden is. Zo blijft eten toch een aangename bezigheid, hoewel mijn maag niet meer die hoeveelheden kan verwerken die ik in het verleden gewend was. Toen wierp ik me nog op om de restanten van de ander tot mij te nemen, had ik ook een hoger gewicht dan dat ik nu heb om dan maar te zwijgen omtrent de AGV’tjes die ook niet te versmaden waren. Maar dat waren andere tijden, onder andere omstandigheden dan welke zich nu voordoen en maakte ik me minder druk om de kilo’s die ik toen tot mijn beschikking had.

Dat mijn leeftijd en mijn huidig zijn een rol in het geheel spelen… dat is even niet anders!