Kringetjes.

Het is niet altijd voorspelbaar wat zich elders in de wereld voordoet. En wanneer ik dan weer de krant opensla, ontkom ik er niet aan om alle wereldproblematiek over te slaan. Dat ieder zijn eigen gelijk kent is een omissie van de mens. Daadkrachtig optreden gaat immer gepaard met geweld, waar niet alleen bloed maar ook zweet en tranen mee gemoeid zijn. En waar ik als lezer niet veel meer hoef te doen dan daar kennis van te nemen. Een daadkrachtig standpunt in te gaan nemen, dat ligt bepaald niet in mijn bedoelingen. Hoewel, als ik me als columnist manifesteer, neem ik wel degelijk een standpunt in. En het is dat ik me op een ander moment weet uit te leven, dat ik dan later mijn eigen schrijfsel tot me neem. En eerlijk gezegd versteld sta van het feit dat ik wederom een a4tje van letters heb weten te voorzien. Niet met de intentie dat ik daarmee anderen aan het denken probeer te zetten, maar het geeft mij wel in zekere zin voldoening. Blijkt dat de Flessenpost Alkmaar zich mag verheugen op een onbekend aantal lezers. Alsof deze onbekende vreemdelingen niet iets veel beters te doen zouden hebben. Dat neemt niet weg dat ik het steeds een uitdaging vind om met mijn geest elders te dwalen. Nu weet ik wel dat ook wikswegen zich mag verheugen op een aantal bezoekers, helaas valt er niet altijd een reactie te verwachten. Want er zit stomweg geen rode draad in. De draad ben ik dan ook regelmatig kwijt en wanneer de draad zichtbaar wordt, ben ik weer de kluts kwijt.

Dat ik in kringetjes rond blijf draaien… ook dat is stomweg een feit!