Neerleggen.

Wanneer de dag overgaat in de avond is de nacht automatisch het vervolg. Wanneer ik dan ook nog in staat ben om voor mijn zwager een aantal stripboeken te scoren, kan ook deze dag niet meer stuk. Niet dat ik verwacht dat hij verwacht dat ik hem ga verrassen, maar als het loopt zoals het loopt ben ik toch tevreden. En wat wil ik meer?

Vandaag met onze meiden gaan lunchen in zowaar de Binnenkomer. Zal wel weer op hetzelfde uit gaan draaien, te weten een biertje, broodje kroket en mogelijk nog een andere versnapering. Kijk ernaar uit en de wetenschap dat ik voor het eerst dit genoegen heb, maakt het heel bijzonder. Maar er kleeft altijd wel een staartje aan. En dat staartje voelt ietwat wrang. Beiden zijn terecht gekomen in een vechtscheiding, waarbij waarschijnlijk de kinderen de dupe van zullen gaan worden. Een gevecht over het hoofd van een kind. Wat als een vorm van speelbal gebruikt wordt. Ook daar zit ik bepaald niet op te wachten, vooral door het gevoel aan de zijlijn te staan. Kijkend naar een soort van wedstrijd welke waarschijnlijk alleen maar verliezers zal gaan opleveren. Had het graag heel anders gezien, maar er zijn nu eenmaal omstandigheden waar je niet direct invloed op kunt uitoefenen.

Daar dien je je dan maar bij neer te leggen.