Stapvoets.

Doen of niet doen of doen alsof? Een drietal mogelijkheden dient zich aan en de vraag blijft op die manier onbeantwoord. Dat op zich hoeft geen probleem te zijn, ware het niet dat door niet te doen er ook geen antwoord mag worden verwacht. Maar ik deed. Weliswaar op mijn manier welke niet altijd duidelijk is. Dat dien je ook niet van mij te verwachten, wanneer ik in een vorm van een spagaat verkeer. Neen, lenig ben ik niet en waar mijn mogelijkheden een aanpassing van mijn kant vragen, houd ik me minder bezig met beperkingen. Mijn reikwijdte is nu eenmaal enigszins beperkt hetgeen mij niet belemmert om ongebreideld met mijn geest aan de haal te gaan. Moest nog even een column schrijven hetgeen mij wederom goed af ging. Een column met een knipoog, want het leven in het algemeen en mijn leven in het bijzonder vraagt nu eenmaal de nodige investeringen. En dat dit mij in de regel kwalijk wordt genomen, ook dat betreft niet altijd dat er een man overboord is. Tenslotte vaart de KNSM met vrijwilligers de zee op. Neen, ik zie mezelf niet als een vrijwilliger, meer als een held op sokken. En ook die sokken zijn regelmatig slachtoffer van slijtage. Edoch, bij de ACtion ook regelmatig in de aanbieding. Ook dit slaat nergens op, het hoeft nu eenmaal niet altijd verantwoord te zijn. Gelijk ik dit huidige kabinet als een stel melaatsen zou willen omschrijven. Dat zij in staat zijn geweest om in zo’n korte tijd er een puinhoop van hebben weten te maken, dat is de treurigheid ten top. Dat wij mogelijk aan de vooravond staan van een verjongd kabinet, ook dat is nog even afwachten. Een spuugjonge voorzitter van de Tweede Kamer, een LHBTQ-persoon straks als mogelijk de jongste premier en wat valt er nog meer te verwachten?

Dat Dylan een stapje terug gaat nemen opdat zij oploopt met haar hondje? Ook dat betwijfel ik.