Treurnis?!

VERWARRING.

Mogelijk was ik in mijn vorige column niet duidelijk genoeg toen ik het had over een ‘motie van treurnis.’ Wat toen sloeg op het uitsluiten van PRO zijnde een groene roos en een rood klavertje, opdat de huidige coalitie met gezwinde pas vooruitgang hoopt te boeken en PRO als het ware dwingt om wederom in de oppositie te gaan. Neen, ik had liever gezien dat de mogelijk uitgereikte handen elkaar konden vinden en dat van een gezamenlijk beleid sprake zou zijn geweest. Dat iedereen daar profijt van zou kunnen hebben en de ‘localen’ dit keer bereid waren om over hun eigen schaduw heen te springen. Maar helaas, daar kan wederom geen sprake van zijn.

En dan dat andere dossier: de verwarde medemens. En dan komt wederom het hokjesdenken naar voren. Ook daar bestaat de neiging om van elkaar niet te weten wat de ander doet. Blijft het een beetje draaien als een drol in een pispot, en wordt er geregeld naar die andere partij gewezen die het een dan wel het ander laat liggen. En waar mogelijk op termijn niet alleen de kosten uit de pan blijven rijzen, maar ook de overlast in geruime mate toeneemt. Daadkrachtig ingrijpen voor die mens in zijn verwarde nood blijkt niet direct noodzaak te zijn. Het zal je maar gebeuren dat je op een zekere dag wordt afgevoerd naar een gesloten inrichting, waar je je dan dient over te geven aan het protocol wat daar gangbaar is. Afgezonderd van de maatschappij waar ook deze mens deel van uitmaakt. En dat dit mijn gemoedsrust niet ten goede komt, ook dat heeft te maken met mijn achtergrond. Tenslotte ben ik psychiatrisch verpleegkundig docent in ruste.

Maar er is tegenwoordig meer aan de hand. Neem bijvoorbeeld het gebruik van zelfscanners bij de supermarkt voor ogen. Voor je het weet word je geconfronteerd met het feit dat je beticht wordt van diefstal. Niet wetend wat je verkeerd gedaan hebt, maar wanneer het apparaat je daar verantwoordelijk voor houdt, is de ramp niet te overzien. Word je naast het feit van diefstal ook nog eens een verbod van twee jaar opgelegd. Waarbij je dan elders je boodschappen dient te gaan doen. Het heeft veel weg dat we met z’n allen een beetje aan het doordraaien zijn. Hetgeen dan weer zou kunnen inhouden dat ook de medemens een verwarde indruk maakt. Niet alleen de cirkel is rond, het heeft veel weg van een hoelahoep die om je nek draait. En daar zit zowaar een circus ook bepaald niet op te wachten.

We verkeren op dit moment in een soort van overgangssituatie. Worden aan alle kanten geconfronteerd met zaken die we niet wensen dan wel willen. De oorlogen die woeden en de prijzen die stijgen. Een vorm van besluiteloosheid die het huidige kabinet kenmerkt. Maar er is hoop: stel dat het AZ lukt om in de Kuip de bekerfinale te winnen. Dan gaat Alkmaar wederom uit zijn dak. Een open bustoer en een huldiging staan ons dan te wachten. Mogelijk dat er ook nog een lintjesregen volgt: tenslotte hebben drie raadsleden een lintje gekregen: Willem, Mohamed en John van harte gefilliciteerd!