Ik bedoel maar…

Sarcastisch woordenboek. Van AtotZ. Met een woord vooraf dit keer. ‘Goede vriend, deze tekst is niet cynisch bedoelt. Het is een verrijking voor je weblog maar vooral voor jezelf’ stelt dit keer JB. Wat mogelijk ontbreekt is de G. en dat de volgorde ietwat afwijkt van de achternaam die in het verleden veelal op zondag zijn commentaar de ether in stuwde. Meester G.B.J. Hilterman, die de toestand in de wereld beschouwde, niet geheel ontspeend van dat cynisme waar de voorwoord schrijver in deze op doelt. Want ook de Jan kan er wat van. Hetgeen precies zijn bedoeling zal zijn geweest, hoewel ik er veelal vanuit ga dat het slechts goede bedoelingen kunnen zijn. Edoch, vergissen is menselijk… en wie het rationele niet eert, is het irrationele niet weert. Neem nou de logica: de wetten van het gezond verstand, die elke dag schaamteloos worden overtreden door je werkgever, je echtgenote of de minister-president. Op de meeste dagen, eerlijk gezegd, door alle drie. Een psychopaat: een onaangepaste crimineel die normale mensen voorde fascinerende vraag stelt of in hen wellicht ook ergens de behoefte sluimert om iemands hersenen door een rietje naar buiten te zuigen. Ik bedoel maar…
Waarom zou je de bekrompen gedachten van het gepeupel dat je dag in dag uit tegenkomt nog langer dulden” James Napoli biedt je met zijn Sarcastische woordenboek een provocerende A-Z gids om wie dan ook op z’n plaats te zetten – waar en wanneer dat maar nodig is. Kijk, ook dat bedoel ik dan. Noem het een vorm van jennen, op de kast proberen te krijgen, wanneer die kast al eerder voor wat ‘anders’ is gebruikt. Niet zomaar een kast wanneer er niet de woorden kast op zichtbaar zijn gemaakt en deze gemaakt schijnt te zijn om een ander op die kast te krijgen. Van kist tot kast en niemand meer tot last, de spijkers geslagen en klaar om te worden weggedragen. Als het ware dan en dan ook nog eens bij wijze van spreken. Een dagje Gouda, een dagje met Jan die zich te buiten ging aan een tosti. Met ham en kaas, niet zomaar maar met Goudse Kaas! Overvloedig met tomatenketchup aan het garneren ging en het geheel met veel genoegen en genot tot zich nam. Onze Jan kan er wat van! Vraag niet waarvan, maar deel dit genoegen dit keer met mij. Daarnaast het genoegen van wat beelden die ik wederom wist te vangen. Beelden die als het ware een deel van de geschiedenis mede zouden kunnen bepalen. Of zoals James Napoli stelt: een verzameling verhalen over een stel dode mensen die er net zo’n puinhoop van hebben gemaakt als wij tegenwoordig doen. En dat bedoel ik dit keer ook!