Je roen!
Als je iets te doen hebt, kun je beter niets gaan doen. Of jezelf trakteren op een uitje bij je zus. Weet wel dat daar het een en ander op het programma komt te staan te weten een kunstroute in het dorp waar ze nu woonachtig zijn. Oude Niedorp in het vervolg van het Verlaat. Nooit van gehoord? Dat is heel goed mogelijk! En wanneer je dan bedenkt dat het juist dit afgelopen weekend een kunstgebeuren betreft, dan val ik een jaar later wederom in de boter! De tuin nodigt uit om mensen te verwelkomen en waar kunst een nogal discutabel onderwerp, want wat voor de een als kunst wordt beschouwd, zal de ander dat hooguit als troep dan wel zooi betitelen. Wanneer vooral ouderen de tuin instruinen, zijn het juist die mensen die gaan ‘ontzorgen’. Gewend in een huis met een tuintje op weg naar een zorgappartement, zullen zij veel spullen niet meer mee kunnen nemen. Dus de ruimte wordt kleiner, de spullen zullen steeds minder plek kunnen innemen en om dan weer geld uit te gaan geven aan spullen als ‘kunst’ vallen eerder af. Dus simpelweg: ‘kijken, kijken, niet kopen’ een slagzin die betekenis krijgt. En daar dien je het dan mee te doen. Dat neemt niet weg dat ik een zeer aangename zondag achter de rug heb, waarbij een bepaald gesprek toch wel veel indruk heeft gemaakt. Met Jeroen die ik vorig jaar heb mogen ontmoeten. Hij en Jan spelen allebei in een orkest op de saxofoon. De klik die zij vanaf het eerste moment hadden bestaat nog steeds. En dat is wel duidelijk op de manier waarop zij elkaar bejegenen. Boven en ook geregeld onder de gordel worden wederzijds uitwisselingen naar voren gebracht. Waar ik dan weer stil van weet te genieten. Maar wat het zo bijzonder maakt is de bril van Jeroen! Vandaar dat ik besluit om juist daar een blik op te gaan werpen.
En daar Jeroen zul je het vandaag mee moeten doen!