Ter overdenking (een klaagzang).
Jawel, het weet wat! Wat dan zul je vragen en als ik het antwoord schuldig blijf, dan zwaait er wat. Neen, niet de Koningin van Lombardije, neen geen Koningin in Nederland, laat staan in Engeland. Pardon, dit land heeft tegenwoordig een Koning. Waar ik op doel is een totaal ander persoon te weten: Pietje de Smeerpoets. Of zijn Duitse tegenhanger: STRUWWELPETER. Pieter was zich van de prins geen kwaad en poetste geregeld de plaat. Dat hij dit heel nauwgezet deed, daar verbaasden de meeste anderen zich over. Hoe kan zo’n smeerpoets in staat zijn om ook de druppels en de sporen die achter bleven op die gloeiende plaat, zeer zorgvuldig weg kon vegen? Zou hij in staat zijn om geheime krachten aan te spreken? Of beschikte hij in deze tijd over een robotstofzuiger? De ontwikkelingen op velerlei gebied staan geen moment stil. Of het moet zo zijn dat ergens wat zand in het raderensysteem terecht komt. Waar ik al eerder gewag van heb gemaakt. Neem die tollende brom voor ogen en je snapt direct wat ik bedoel! Edoch dit even terzijde want ik kreeg zowaar een schrijven van mijn buurman. Voorzien van zowaar een TITEL! Vroeger was je veel leuker en natuurlijk begint ook hij met een waarom vraag. Ik zal wat fragmenten naar voren gaan brengen, op zich is het een zeer vermakelijk stuk. Althans, in mijn ogen dus. Maar wie ben ik?
Zijn schrijven doet mij denken aan een grabbelton waar ik ongegeneerd in grabbel. Te kust en zowaar te keur ga ik in het rond. Maar vraag mij niet waarom ik juist dit schrijven naar voren breng. Heeft ieder mens niet het recht op een eigen podium?
Waarom ben je eigenlijk vegetarisch – Maar toen at je wel vlees – Wat ben jij veranderd – Ik eet ook niet alle dagen vlees – Ik doe niet mee aan die flauwekul – Ik heb het gewoon nodig – Eet je enkel sla – Eet je wel kip – Ik ben geen konijn – Het hoort er gewoon bij – Het is echt niet duurzamer -Dus ik ben een dierenbeul – Ze hebben toch een goed leven gehad – Ze staan het liefst op stal – Vissen kennen geen pijngevoel – Dat doe ik anders nooit – wie nee zegt bedoelt ja – Je mag als man ook niks meer – Ik ben nou eenmaal een man –
Ze zoeken het maar uit – Allemaal leugenaars -Allemaal zakkenvullers – Vroeger deden ze niet zo moeilijk – Ze zijn hier veel te slap – Een corrupt zootje – In het leger wordt je pas een kerel – Stemmen doe ik niet meer – Ik heb wel wat beters te doen – Links lullen, rechts vullen – En als laatste: nivelleren doet begeren. Maar dat is uit de tijd dat Joop den UYL de bomen tot in de hemel liet groeien…
Zowaar een GROOT genoegen!