Voorslag.
Soms vergelijk ik het leven met het leven van een persoon beschreven in een boek. Neen, geen gevolg van de huidige hittegolf, maar meer omdat ik me laat verleiden om op te gaan in het verhaal dat de schrijver mij voorhoudt. Dat dit voornamelijk thrillers zijn zal daar een belangrijke rol in spelen. Laat ik me dan verleiden om op te gaan in het verhaal dat mij wordt voorgeschoteld of gewoonweg de verkeerde weg in te slaan? Het geeft mij vooral veel afleiding terwijl ik met mijn net wederom ontwikkelde leeshonger. Ook die leeshonger was een tijdlang verdwenen. Lusteloos, initiatief loos, maar geenszins radeloos. En dan komt dat telefoontje waarin ik op de hoogte wordt gesteld dat de MDL arts ziek is. Een dokter ziek? Jawel ook hij is simpelweg een mens en die mens kent gelukkig geen uitzondering. Terwijl ik in afwachting was van zijn bevindingen vanaf het moment dat die poliep verwijderd was. Hoe valt anders mijn HB verlaging te verklaren? Krijg daar voorlopig geen antwoord op hetgeen mij wederom aan het twijfelen brengt. Ook daar zit ik bepaald niet op te wachten, want wachten doe ik al tijdenlang.
Is er sprake van een voorslag of is het wederom een tegenslag?