Energie.
‘Je hebt mij belazerd, hebt mij bedonderd en wat mij nu nog steeds verwondert, dat ik dat nooit vergeten zal…’ geen idee of ik de 100 zal gaan halen. Wat moet je met zo’n tekst? Kijk naar het beeld en het wordt je allengs duidelijk. Geen idee wat de maker van dit portret kan verwachten, het heeft wat weg van een (in)directe overval. Met andere woorden: waar is de goede man mee bezig? Waarschijnlijk heeft hij tijd over en is wat aan het ‘pielen’ gegaan. Nu verwondert dat mij absoluut niet, de reden dat hij met zijn beelden probeert mij aan het werk te zetten, daar slaagt hij voortreffelijk in! Aan de ene kant is hij een vraagbaak wanneer de laptop kommer en kwel vertoont, aan de andere kant is hij mijn ‘particulier chauffeur.’ De zonnebloem is daar niets bij. Dat Martin van wanten weet en niet te beroerd is om mij een handschoen toe te werpen, dat zet mij aan het denken. Dat mijn gedachten in de regel vrij zijn, ook daar kan ik niet omheen. Zo nadert simpelweg ook deze maand ten einde en de wetenschap dat hij dit einde voor een groot deel voor zijn rekening neemt, stemt mij tot vreugde. Ben immers nog steeds in afwachting van een bericht van het ziekenhuis. Kijk uit naar het moment waarop ik wederom flierefluitend door kan gaan met leven. Dit moment lijkt veel op een uitzichtloze situatie. Edoch niet getreurd, kan beter met positieve dingen gaan leuren.
Hoewel dat ook de nodige energie kost!