Helpen.

Niet dat ik veel verwachtingen heb, maar een ijzerinfuus stond nog niet op mijn programma. Het ziet ernaar uit dat ik zo’n ijzerhoudend preparaat naar binnen krijg, hetgeen een uurtje of wat zal gaan bedragen. De noemer van ooit de huisarts dat ik aan ‘onderliggend lijden’ zou kunnen lijden, daar lijkt wel een bevestiging uit te gaan komen. Van internist naar MDL, naar vaatchirurg op termijn en dan tussendoor ook nog naar een radioloog om het een dan wel het ander in kaart te kunnen brengen, neen mijn kleren zijn wel warm in tegenstelling tot mijn lichaam. En waar ook nog aan gesleuteld gaat worden is mijn cholesterol, waar ik een pilletje dien te gaan slikken. Niet dat ik ertegenop zie om pillen te slikken, met al die supplementen erbij wordt het simpelweg een kwestie van doorslikken en verder gaan met ademhalen. Energie level nog steeds laag, maar het hoogtepunt van een bezoek aan het ziekenhuis blijft nog steeds dat ijsje in een hoorntje. Zal dan wel weer van invloed zijn op dat cholesterol, maar ook dat zal mij een zorg schelen. Tenslotte benne’ we op de wereld om elkaar te helpen, nietwaar?! Of ik op deze hulp zit te wachten, dat is dan weer een andere vraag. Hooguit kan ik me gaan neerleggen wat andere kundige geesten nog meer voor mij in petto hebben.

En zo lang dat duurt, wacht ik maar geduldig af!