Houder.

Wat de keerzijde van alles is? Waarschijnlijk niets. Niet dat niets niet onbelangrijk is, in de wetenschap dat ook niets voor iets staat is het te overwegen om toch voor dat niets te gaan. Heb je in ieder geval iets zinnigs over iets onzinnigs te doen. Ook dat kan de mens tevreden stellen, ware het niet dat je toch je tijd doorbrengt door niets te doen. Het houdt mij in ieder geval van de straat, terwijl ik nog aan het herstellen ben van de laatste ingreep. Dat wil zeggen dat mijn HB wederom is gedaald, dat ik mij daar in zekere zin bij neerleg en niet veel anders meer te doen heb. Zelfs de weerklank van het dagelijks gebeuren laat ik aan mij voorbijgaan. Een slapjanus is op dit moment voor mij van toepassing. Dat ik me voor het een en ander zetten moet, ook dat is een gegeven. Ben ik even blij dat ik geen steenzetter ben want ik mag 14 dagen niet bukken en tillen. Heeft dan weer te maken met die plug wat ervoor zorgt dat ik ook nog negentig dagen lang een briefje mee moet nemen. Verdwijnt wederom in mijn portemonnee welke zich kenmerkt door de vele plastiekjes waar een enkel bankbiljet in te vinden valt. Kaarten te kust en te keur, bewijzen van zijn en ook een rijbewijs. Om over al die andere dan maar te zwijgen. Voor je het weet raak je wederom de draad kwijt. Een museumkaart, lid van de bibliotheek, Allianz en de Namac. En dan nog een heel bijzondere kaart die ik ooit ontving van Kees Oosterbaan.

De noemer ‘Houder dezes’ liet toch veel deuren gesloten.