Een zucht geeft…

Een zucht geeft lucht aan een hart vol smart. Een omschrijving die vandaag wel passend is. Want het geeft mij wederom een dubbel gevoel: aan de ene kant opluchting en aan de andere kant verdriet. Dan komt niet direct de vraag naar voren wanneer het definitieve afscheid zal gaan plaatsvinden, het feit op zich is al voldoende. Dat Jaap en zijn drie zussen gisteren bezig zijn geweest om alle voorbereidingen te gaan treffen, ook dat is bij hen in goede handen. Het gegeven dat zij zich al langer met het mogelijk verscheiden van Moeder Corry bezig zijn geweest, zal de mogelijke wrange vruchten wat zoeter gaan maken. En op zich is het goed om te weten dat een mogelijk scenario al op papier was gezet. Toen ik de afgelopen nacht mijn gedachten naar voren heb gebracht, was voor mij om gewoon te kunnen gaan slapen. Hoewel gewoon, daar was niet helemaal sprake van. Gedachten tuimelden toch door mijn brein, de woorden die ik vannacht tegen ben gekomen kenden nu eenmaal een definitief einde. En dat lucht op, waardoor dat eerder naar voren gebrachte gezegd aan diepgang won. Het zal nog wel enige tijd gaan duren voor het geheel weer op de rails komt te staan. En onderwijl gaat ook mijn leven door, dat wil zeggen dat het ernaar uitziet dat ik een nacht in het ziekenhuis ga verblijven om dan vervolgens voor een tweede operatie een op een programma kom te staan.

Dat ik daarnaar uitkijk, is bepaald geen gegeven!