CORRY is DOOD!

CORRY is DOOD. Ze is er gisteravond stilletjes tussenuit gepiept. Zelfs dat heeft zij waarschijnlijk met een hogere macht geregeld. Waar de dood nu rondwaart krijgt zij in zekere zin een ander leven. Een leven dat wij bij leven ons niet kunnen voorstellen. Heel eerlijk gezegd is dat maar goed ook, want anders hadden wij bij leven geen leven. Natuurlijk is er verdriet en de dubbelheid is dat haar het nodige ongemak wordt bespaard. Ik noem het dan wel ongemak maar de makkes die haar teisterden logen er niet om. Blaren vol met vocht terwijl het vocht dat zij tot zich nam minimaal was. Maar wat het in zekere zin heel mooi maakt is dat Ria en Marlies die middag nog bij haar op bezoek waren. Zij zowaar enige helderheid vertoonde en zij zich nog grapjes veroorloofde. Om dan, op haar manier, vanuit bed hen gedag zei. Dat zij die dag voornamelijk in bed lag, zorgde er wel voor dat haar benen weer een eigen kleur vertoonden in plaats van het rood, blauw en ook zwart wat te zien ws in de afgelopen dagen. Ruim 95 is zij geworden, heeft op haar manier kleur aan het leven gegeven en genoot ondanks het feit dat haar geheugen haar wat in de steek liet. Was erbij wanneer er weer een familie bijeenkomst op het programma stond. Kon genieten van de ritjes die met haar werden ondernomen. En was de hemel te rijk als er ergens werd opgestoken. Cappuccino en een taartje of chocomel met een grote dot slagroom. Maar dat is voorbij. Je zou kunnen zeggen dat ze in zekere zin een belangrijke verbindende factor was. Maar geregeld kon ze ook nog scherp uit de hoek komen, kon zich ergeren aan andere bewoners en liet dat dan ook duidelijk blijken. Ze was niet alleen een krachtige vrouw (op haar manier) maar ook een prachtige vrouw. En dat zal ik mij nog lang heugen!

Corry, bedankt voor alles wat je deed en tot het laatst doet. Het ga je goed!