VEL over.

‘Krijg allemaal maar de vliegende vinkentering!’ ‘Neen, dat geeft geen pas!’ Maar wanneer pastunette u niet past, zult u naar iets anders om dienen te kijken. Zo blijft immers de cirkel rond, wordt het rad van avontuur veelvuldig rondgedraaid en loop je de kans om alsnog in een cirkeldans te verdwijnen. Met andere woorden het slaat wederom nergens op en voor ik het goed en wel besef raak ook ik de draad wederom kwijt. Er staat mij immers van de week nog het een en ander te wachten. Er dienen voorbereidingen te gaan geschieden, kom waarschijnlijk terecht in een roesje en maak me klaar om een aantal weken dan wel maanden maagbeschermers te gaan slikken Dat is deel een van de dingen die op stapel staan. Om dan maar weer over de andere delen nog even te zwijgen. Het is niet anders dan dat het is en waar mogelijk een amen op zijn plaats zou kunnen zij, slik ik dat amen ook maar even in. Even doorbijten in zekere zin, blijven ademhalen en vooral de aanwijzingen blijven volgen. Geregeld op zoek gaan naar nieuwe informatie van het Ziekenhuis, folders lezen en laten zien dat je al die informatie tot je hebt genomen. Check en dubbel check en wanneer er een sjekkie aan te pas komt, ook daar dien ik me van te onthouden. En niet in de laatste plaats: nuchter zijn. Daar heb ik op zich niet zoveel moeite mee, gelijk ook mijn lust om te eten steeds minder wordt. Het smaakt mij wel goed, de hoeveelheden nemen af. En ook dat zal mijn lijf niet ten goede komen. Absoluut geen last van obesitas, sterker nog als ik nog even doorga op dit pad word ik waarschijnlijk een rimpelig skelet. En wanneer de spiegel mij een glimp geeft op wat ik zie, mijn billen zijn verdwenen en mijn huid neigt naar vel over been.

Beter kan ik het niet beschrijven, maar ik hoop wel op termijn aan de beterende hand te zijn!