ff serieus

OP WEG NAAR

schijnbaar geluk

valt hij geregeld van zijn kruk

en harnast hij zich in een kader

zorgt hooguit voor wat later

om aan vroeger te gaan denken

zonder daar een ander mee te krenken

vertrouwt niemand omtrent zijn geheimen

en probeert door te gaan slijmen

de ander op een dwaalspoor te zetten

opdat die ander zich niet zal verzetten

op dat wat hij nog ontbeert

voor hij molesteert

de vaten recht zal gaan zetten

en zich niets aantrekt van de wetten

waar ook hij geregeld lak aan heeft

om vervolgens met een feest

dat hoedje van papier

opzet met veel plezier.

Je kunt het haast gaan raden

het zijn woorden en geen daden

de toekomst in de schoot verborgen

geen idee omtrent de zorgen

van alledag

weg denkt door de lach

welke grimlacht rond zijn mond

het zijn de woorden die verstomd

om aandacht blijven vragen

en een gevoel van onbehagen

kringelt vrijelijk in het rond

voor ook dit uiteindelijk verstomd.

Neem hetgeen hier staat mij niet kwalijk

ik dien nu eenmaal serieus

het deksel op mijn neus

is om te lachen, heus!