1 mei

1 mei: de dag van de arbeid. En waar de adel niet arbeid, is het de arbeider die nog steeds aan het werk is. Waarbij sprake kan zijn van een loonsverhoging die gelijktijdig wordt bestreden door de inflatie die zich voordoet. Maar met het vooruitzicht dat aan het einde van de maand wederom vakantiegeld ter beschikking komt te staan, is het verheugend dat de vakantie voor een belangrijk deel in Nederland zal gaan plaatsvinden. Want ook de ticketprijzen naar andere vlieg vakantie landen liegen er niet om. Heeft dan weer te maken met de hoeveelheid kerosine die gebruikt dient te gaan worden.

Zal het klimaat wel weer ten goede komen, hoewel datzelfde klimaat zich moet opmaken omtrent natuurbranden. Komt er alsnog rook tevoorschijn, terwijl dat lied er juist over ging dat de rook om je hoofd verdween. Een verdwaalde peuk kan de natuur letterlijk in vuur en vlam zetten. Nog even en het is zover. Niet dat ik daarnaar uitkijk, maar het blijft een gegeven dat ik over een aantal dagen de 79 ga halen. Op naar mijn tachtigste, waardoor ik mogelijk toch een echte senior zal zijn. Dat dit mij gegeven is, daar ben ik in ieder geval dankbaar voor. Dat de omstandigheden zich anders voordoen, ook daar valt mee te leven. Maar dat wij morgen ook nog iets te vieren hebben, ook dat is van belang. 2 mei is niet zomaar een dag. Het is dan ook wat jaren geleden dat wij in het huwelijk traden. Toen was de familie als zodanig nog compleet. Dat wij dat konden vieren in het Gulden Vlies, dat Koos Boots ons rondreed in een Snoek (DS), dat Wick Natzijl als fotograaf was ingehuurd en dat er zelfs foto’s zijn van ons huis in aanbouw, ook dat is bepaald niet onbelangrijk. Dat we het straks met een Chinese maaltijd tot ons zullen gaan nemen, ook dat is het vermelden waard. Zo ook het bloemetje dat ik dit keer niet zelf uit zal gaan kiezen, en Ria met mijn verzoek zal lastig gaan vallen.

Dat neemt niet weg dat op zo’n heugelijke dag alsnog de bloemetjes buiten worden gezet…