Volharden.
‘Volharden! Waarin? In de natuurlijke gang van zaken. Maar dat is eerlijk gezegd makkelijker gezegd dan gedaan. Dat wil niet zeggen dat je het zeker moet gaan proberen. Want je weet nooit waar dat proberen toe leidt’. ‘Ja, jij hebt makkelijk praten, jij hoeft geen beslissing te nemen en als je al beslist, dan wind je er geen doekjes om!’
Zomaar een veronderstelde discussie naar aanleiding van een aantal schilderijen die ik in de bibliotheek tegen kwam. Waar ook een prijskaartje aan hing met een bedrag dat ver boven mijn budget uitgaat. Want de bieb leent zich ook uitstekend voor exposities. Ook ik heb daar in het verleden mijn foto’s tentoon mogen stellen en ook nog eens twee vitrines weten te vullen met mijn circusverzameling. Maar dat was in een andere tijd onder andere omstandigheden. Daar wil ik het niet over hebben, maar dat het op dit moment aangenaam vertoeven is, daar wil ik dan wel weer melding van maken. Want juist mei leent zich bijzonder voor droevige en feestelijke momenten. We staan twee minuten stil als we gaan herdenken. De beeldbuis laat zien wat er dan in Amsterdam gaat plaatsvinden. Er worden kransen gelegd en het vorstenhuis maakt zijn opwachting. Vlaggen halfstok en na het signaal gaat alsnog de vlag omhoog. Maar dat staat in schril contrast met de beelden die ik heb vastgelegd. Beelden van een kunstenaar die een ander verhaal op het doek naar voren heeft weten te brengen.

Kan ik weer de aankomende tijd mijn verhalen gaan verlevendigen!
