Zomaar

Het zou zomaar kunnen. Nu maakt een zwaluw nog geen zomer, terwijl het voorjaar er alles aan doet om bloesem en blad naar voren te brengen. En ik niet veel meer hoef te doen dan door blijven gaan met ademhalen, me niet direct druk te maken omtrent mijn bloeddruk, hoewel ook deze te wensen overlaat en mij er alles aan gelegen is om deze periode achter mij te laten. Ben onderwijl al zo’n zeven weken bezig om het een en ander voor elkaar te krijgen en met wat euvele moed en minder energie komt dat uiteindelijk wel voor elkaar. Maar dat het een traag proces is, ook daar kan ik niet omheen. Wanneer echter de zon schijnt, de mussen nog steeds niet van het dak vallen, de paashaas is verdwenen en de huidige paus zijn excuses heeft aangeboden omdat zijn Nederlands niet zo goed schijnt te zijn dan zijn Latijn, kom ik niet direct tot het einde van mijn Latijn. Nu weet ik wel dat het Nederlands mijn voorkeur heeft, edoch wanneer ik wederom mij ga buigen over de Nederlands Taal en het dialect als zodanig, hoef ik niet eens mijn Klompen Uit (te) Trekken om alsnog een onwaardig geheel naar voren te kunnen gaan brengen.

Waardoor dit verslag wederom nergens op slaat!