ROESten.

Geliefde tijdgenoten! Geregeld maak ik gebruik van mijn oogkleppen om de wereld om mij heen overzichtelijk te houden. Daarnaast gebruik ik ook geregeld mijn blik op oneindig en mijn verstand op nul. Nu is dat laatste heel simpel, gewoon een kwestie van de schakelaar om te zetten. Standje aan standje uit en vooruit maar weer met die geit. Waarbij het belangrijk is niet te dicht in de buurt van een geitenhouder te wonen. Schijnt iets met ziekte te maken te hebben en waar mensen last hebben van een winterbleus schijnt een baken van licht verlichting te gaan brengen. Dat heeft dan weer niets te maken met een vorm van zwartgalligheid, hetgeen dan weer beneden alle peil blijkt te zijn. En zo hobbelen we door deze maand heen, maken ons klaar om met de tegenstijdigheid van geest furore te gaan maken. Zeggen A en doen B. Of laten het simpelweg gewoon afweten. Wat immers niet weet, deert in de regel ook niet. Het voordeel van die eerder genoemde oogkleppen is immers dat je slechts een beperkt zicht houdt. Om niet veel later tot een ander inzicht te komen en je je koers kunt gaan verleggen naar het vooruitzicht dat opdoemt. Waardoor de wanklank van het dagelijks bestaan minder kan gaan worden. U beseft het reeds, de gang naar de stembus komt steeds dichterbij en waar de messen geslepen worden ook de scharensliep is uit het straatbeeld verdwenen. De narcissen doen er alles aan om het straatbeeld te gaan kleuren en kleuters kleuren tegen de klippen op. Wat niet altijd van de mensheid in het algemeen en de Amerikaan in het bijzonder gezegd kan worden. Want wat die kleurt is van een totaal ander plan. En verdraaid, hij komt er steeds weer mee weg. Niemand die hem op zijn plaats zet, en in zijn denken waar vele kronkels te vinden zijn, staat hij niet alleen. Simpelweg ergens een handtekening zetten en een volgend plan van aanpak verrijst uit zijn koker. Of het nu een Groenland betreft, een Witland dan wel een Gekleurd land, het zal hem aan zijn billen roesten. Heeft veel weg van een man van Staal in een blikken harnas.

De hoop dat het eerder genoemde roesten zijn weg zal weten te vinden…