Raadzaam.

Soms is het raadzaam om wat geduld op te gaan brengen. Zeker wanneer ik letterlijk de tijd neem om de door mij in de tijd der jaren verzamelde werken wederom door mijn handen te laten glippen. Wanneer ik een brief ontdekt van mijn grootouders, of een kaart van een leerling uit een totaal andere tijd. Het brengt zo af en toe wat herinneringen naar boven, terwijl ik op een ander moment geen idee heb wie die ander is. Maar wat dan wel heel bijzonder is wanneer ik een tweetal bonnen van de politie tegenkom. Waarbij de boete als zodanig nogal mee valt. De ene van 2,50 en de andere van 5 gulden. Dat ik toen in het bezit was van een tweewielig voertuig, sluit ik ook niet uit dat het een brommer betrof. Die ik ooit tweedehands overnam van Klaas de Boer. Heen naar Den Helder was geen probleem, de terugweg viel in duigen. Halverwege liet het mobiel mij in de steek en kon ik vanaf Camperduin naar Alkmaar gaan lopen. Dat ik daar uren overdeed, dat de brommer nogal zwaar was ook dat wist ik in te calculeren. Dat mijn ouders zich niet ongerust maakten, het speelt in een tijd dat telefooncellen niet overal te vinden waren, en ik niet voldoende kwartjes bij me had om contact op te nemen met thuis. De wereld als zodanig was nog overzichtelijk en waar nu binnen de kortste keren nieuws naar voren komt, is simpelweg een verschijnsel van deze tijd. Maar je mag en kan je eigen ‘oude’ tijd niet vergelijken met de huidige tijd.

Dus laat ik deze voor wat die is: tijd!