Omdraaien.
Wanneer sprake is van een climax, is de anticlimax dichtbij. Zeker wanneer je je wilt verzekeren van de nieuwste telefoon, waar je zelfs mee kunt bellen. Dat dit een behoorlijke duit kost, dat zal de nieuwe bezitter een zorg zijn Dan loop je de kans om als eerste met je verworven foon bij anderen de ogen uit te gaan steken. Dat je er weer meer mee kan gaan doen dan met dat eerder exemplaar. En zo blijven we in zekere zin die ratrace continueren. Gekmakend in zekere zin, terwijl ik blijf hangen bij dat afgeschreven spul. Doe het op mijn manier en laat me absoluut niet gek maken. In bepaalde zin voel ik mij bevoorrecht doordat ik achter loop. Er was immers ooit een gezegde dat inhield dat de laatsten de eersten konden zijn. Gewoon een kwestie van omdraaien. Nu hebben mensen (gelukkig!) de neiging om in cirkels rond te blijven draaien in de wetenschap dat daar ooit een einde aankomt. Het moment waarop de kop de staart tegenkomt is vaak het einde van het verhaal. Geen tijd meer om terug te blikken en wanneer die laatste adem passeert, komt ook aan dit verhaal een einde. Gelijktijdig kan dit ook weer het begin van iets anders zijn. Waardoor we in ieder geval verzekerd zijn van het feit dat een nieuw verhaal een aanvang heeft genomen In plaats van ‘er was eens’ wordt dit veranderd in ‘er is eens’, wat dan weer haaks op elkaar komt te staan. Het woord eens is in dit geval het dilemma wat tegenstrijdig is. Waar dit geheel op slaat? Ik kreeg weer een beeld van Martin die zijn grafische kwaliteiten (waarschijnlijk gebruik makend van photoshop) een ander beeld wist om te toveren. Waar het mijn bedoeling is om ook dit beeld te gaan gebruiken als aanvulling op bovenstaande tekst, zal het mij niet gaan lukken om dit naadloos aan elkaar te gaan voegen.
Het blijft een feit: niet geschoten is… het waard om te proberen!