Wik Pijper

Wat te denken van een natte droom? En dan betreft het dit keer een droom van stoom! Waarbij water en vuur om de hoek komen kijken, waarbij meesterwerken in het klein heel groot kunnen zijn en waarbij een aantal leden van het fotocafé hun opwachting komen maken. Niet direct in grote getale, maar zij die er waren hadden toch wel het genoegen om zowel binnen als buiten hun blik rond te gaan werpen. Zijdelings was het een genot om zowel de koffie met appeltaart en slagroom te verorberen (met dank aan Sietse!) als wel vrijwilligers aan het werk te zien die er alles aan deden om het geheel op rolletjes te laten verlopen.

Dat vrijwilligers niet te beroerd zijn om hun handen te laten wapperen maar ze ook nog te bevuilen, zegt iets over de betrokkenheid van die lieden. Want zonder vrijwilligers is ook dit museum niet in staat om het voortbestaan te bestendigen. Dan te bedenken dat men plannen heeft om kunst en cultuur met een verhoging van de BTW de nek om te draaien, hopelijk komt het niet zo ver. Maar met de huidige verzwakte regering heeft het daar alle schijn van. Voorlopig is dit museum nog even gered, maar kijk niet vreemd op wanneer op termijn ook dit museum voor altijd gesloten blijft. Rampspoed komt te voet en vertrekt per paard.

Een kwestie van sporen te gaan geven…