Niets…

Wanneer het aan mij zou liggen, gebeurt er vandaag helemaal NIETS! Niemand die zit te wachten op het eeuwig geluk dat achter de schermen huist, maar wanneer ik de kans zou krijgen, zou ik dit niet nalaten. Was het gisteren roestig, kan het vandaag glanzend roestvrij staal zijn. Hoewel, als het aan die man in Amerika ligt zou hij daar zomaar nog grotere heffingen op los kunnen laten. De man begint wat dictatoriale trekjes te vertonen en het feit dat hij bij een Koninklijk paar in een Paleis heeft kunnen overnachten, dat zal wel weer door Mark zijn gesjoemel voor elkaar zijn gekomen. Dat de man sjoemelen kan en dat zijn herinneringen niet altijd actief zijn, neemt niet weg dat de erfenis die hij heeft achtergelaten niet van het bordje van het huidige demissionaire kabinet zijn verdwenen. En dat ze het liefst smullen van de restanten die zijn achtergebleven. Jatten en klauwen is bij hen bepaald in goede handen terecht gekomen. Neem zo’n BBB, de vlag is verdwenen en zowaar hebben ze hun pijlen op Faber gericht. Waardoor het rechtse steeds rechtser wordt, dan weet je tenminste hoe de vlag ervoor hangt. Opportunisme is hen bepaald niet vreemd en de wind blijft nu eenmaal waaien uit allerhande hoeken.

Maar om de misplaatste feestvreugde wat aangenamer te maken, toch weer wat beelden uit de tuin. Een kunsttuin, waarbij opvallend was dat heel veel bezoekers de hand op de knip hielden. Geconfronteerd met uit de hand lopende prijzen. Geen oog voor kunst en geen idee hoeveel tijd, kosten en energie in de werken is gestopt.

In zekere zin is er sprake van armoede en wanneer dit kabinet zijn zinnen weet door te zetten, is de ramp voor de kunst niet te overzien!