Morgen

Noem het een ‘off day’ en je hebt volkomen gelijk! Kan het bezwaarlijk moeilijk gaan ontkennen, vanaf het moment dat ik het bed verliet overviel mij dat gevoel als het ware. Maar niet getreurd, morgen kan alles weer anders zijn. De moed opgeven zit er even niet in, de draad verliezen is ook niet aan mij besteed en het lied van ‘ferme jongens, stoere knapen’ laat ik stomweg passeren. Veel keus heb ik immers niet en in afwachting van de uitslagen van de onderzoeken die mij nog te wachten staan, is het simpelweg ‘afwachten’. Daardoor zie ik wel dat bepaalde tijdeenheden passeren, dat ik me wel probeer te concentreren op een boek, maar dat ik me geregeld laat verleiden om mijn ogen te gaan sluiten, met een bepaald gevoel naar het kletteren van regen tegen mijn vensterraam luister en de behaaglijkheid van mijn dekbed koester, dat zorgt ervoor dat ik deze dag alsnog met een soort van tevreden gevoel af kan gaan sluiten.

Morgen kan immers alles anders zijn…