Mistroostig

Mistroostig. Dat is wat het weer weer in mij oproept. Dus een van de gelegenheden die zich dan voordoet is een mogelijk bezoek aan een winkelcentrum. En daar word ik dan weer wat mismoedig. Versta mij niet verkeerd, maar met al die uitverkopen, opheffingen en de onmogelijke aanbiedingen die mij te wachten staan, het publiek dat zich op deze miezerige donderdag ergens anders schuilhoudt, ontkom ik er haast niet aan om een van de laatste modeltreinzaken een bezoek te brengen. Dat die zaak zich in de huidige tijd staande weet te houden, is bijkans een Godswonder. Nu weet ik wel dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn, dat het de huidige regering heeft behaagd iets aan de koopkracht te gaan doen en dat 2013 gepasseerd is, maar dan doet een ingezonden brief geen goed aan het gegeven dat wij aan de vooravond staan de recessie achter ons te laten. En omdat ik op deze wat druilerige dag een schrijven tegenkwam dat mij aansprak, laat ik dit keer niet na daar melding van te maken.
SLECHT GEHEUGEN.
Naar aanleiding van de Zwart-wit ‘Loonstrook’ van Hugo Schneider (6 januari) het volgende: wie deze maand de moeite neemt om zijn loonstrookjes van december 2012 en januari 2013 met elkaar te vergelijken, zal merken dat in de laatstgenoemde maand een modaal inkomen er fors op inleverde. Ikzelf heb mijn onderwijspensioen en aow. Door belastingmaatregelen alsmede pensioenkorting leverde ik netto in het jaar 2013 150 euro per maand in. Dat is 1800 euro op jaarbasis: vaarwel vakantie. Mijn echtgenote leverde op haar salaris door een veranderde belastingwetgeving ruim 50 euro per maand in. Gezamenlijk boerden wij 200 euro per maand achteruit. Dat resulteerde in het opzeggen van abonnementen en het mes ging in theater- en bioscoopbezoek en uit eten gaan. Van deze serieuze aanslag op ons gezamenlijk inkomen krijgen we nu drie tientjes terug, en iedereen roept: “Zie je wel dat het beter gaat””
welnee, je wordt besodemieterd waar je bij staat en het gros der Nederlanders heeft een geheugen als een zeef. Van deze dommigheid maakt de overheid listig gebruik en stimuleert dit door het verslechteren van het rekenonderwijs en het saboteren van vakken als geschiedenis, vaderlands of algemeen. De koopkracht neemt toe” Je kunt schijfschieten in de meeste winkelstraten, weekmarkten ogen desolaat. In mijn omgeving (Schilderswijk in Heerhugowaard) staan nog altijd legio huizen te koop in alle prijsklassen. Het regent nog steeds ontslagen en de AEX-index wordt omhoog gepraat door speculanten die windhandel bedrijven.
De geschiedenis leert ons dat wij niet van de geschiedenis leren.
Schrijft Ruud van Ling uit Heerhugowaard. Een man van mijn hart. Een man ook die de kat de bel weet aan te binden, een knuppel in het hoenderhok werpt en de ontdekking doet dat de vos Mark, vergezeld van zijn makker Diederik de sleutel reeds lang geleden zijn kwijtgeraakt waardoor het hok niet langer op slot was. Vossen die de passie preken en zich,ogenschijnlijk, van geen kwaad bewust zijn. Sigaren die onder een hoger belastingtarief vallen en dozen die reeds lang in gebruik zijn, waardoor illusies verbleken en menigeen zijn nering aan de wilgen heeft gehangen. Daar gaat het om vandaag de dag. Het ABP dat het pensioen met een tientje verhoogd, na een half procent verlaging. Deijssenbloem die nog steeds met miljarden gooochelt en mensen in Groningen die erover denken naar het oosten te vluchten. De grens over, nagezeten door losgeslagen stenen uit muren die ooit ergens voor stonden. Fundamenten die steeds minder in de klei geklonken zijn. Natuurlijk let Nederland op ‘sijn saeck’ maar wie staat voor de Nederlandse zaak staat stomweg stil… Hoe zit het met jouw geheugen”!