MET de BILLEN bloot!

Er kan niet altijd sprake zijn van een wederopstanding. Hooguit dat de verhalen die zich in de loop der tijd hebben voorgedaan door diezelfde tijd worden achterhaald. Maar ook dat is geen wet van Meden en Perzen, of dat dit altijd voorbehouden is aan de langstlevende. Met andere woorden, woensdag weer een bijeenkomst gehad van de DichtersKringAlkmaar, waarbij bepaalde zaken niet geschuwd werden. Dat ik met SOMS even de blik op het einde richtte, dat er een regel was die voor een zacht gelach zorgde en dat ik de dag daarop wederom een bijeenkomst van het fotocafé tegemoet kon zien, het houdt mij overeind en zet me aan het denken. Nu ben ik als bedenker de beroerdste niet, maar overdenken gaat me wat minder makkelijk af. Het fenomeen van wat geweest is, is geweest als het ware een spraakmaker. Want over smaken kun je uitgebreid gaan praten. Hetgeen zich dan ook geregeld voordoet.

Of om je eigen situatie op die moment onder ogen laat komen. Kan het van goed naar beter dan wel naar best gaan? En wanneer je begint met slecht, slechter en slechtst wat staat je dan te wachten? Verwacht je dan een draai om je oren of wordt je in een hoek gezet? Krijg je ezelsoren aangereikt en mag je voor straf dit keer niet de gang op? Af en toe zou ik wel willen dat bepaalde mensen wederom met die ezelsoren de wereld worden ingestuurd. Dat het landje pikken zich uitsluitend bij kinderen voordoet. Ook dat heeft te maken met mogelijke belangen die zich voordoen. En waar belangen van anderen in het geding gaan komen, daar zou een vorm van Eendracht maakt Macht een rol kunnen gaan spelen. Schaken is vaak vele zetten vooruit gaan denken. Maar ook voor schaken ben ik niet in de wieg gelegd. Laat staan dat Stratego mij weet te verleiden. Waar ooit de Koning, de Keizer en de Admiraal een rol speelden in het toiletpapier, is het tegenwoordig van belang dat je je eigen billen afveegt.

Of dat echter voor iedereen vanzelfsprekend is?!