Materie.

Niet alle veranderingen zijn verbeteringen. Maar wanneer is er sprake van verslechteringen? Kan er wel sprake zijn van een verslechtering wanneer je naar de huidige tijd kijkt? Waarschijnlijk wel. Waar de natuur zich niet onderwerpt aan de wil van de mens, wanneer er sprake is van een verandering van het weer, wanneer de eenvoud verdwijnt en het meervoud die plaats inneemt, wanneer het ego van de mens het wint van een samenzijn dan is er niet alleen sprake van een verandering, maar zal het ego nog meer gaan winnen. Of daar iemand op zit te wachten is weer een heel andere vraag. En die vraag hoef je niet te beantwoorden! Want naast het aantal vragen dat zich voordoet, rijst ook de vraag of daar wel antwoorden op te vinden zijn. En met een ehh kom je daar niet vanaf. Of het moet zo zijn dat je een uitgesproken mening hebt en je probeert medestanders te vinden die het gelijk dat zich aan jouw zijde bevindt, gaan huldigen. En ook die mensen bestaan. Hebben een zekere overtuiging naar voren gebracht en schromen niet om deze in daden om te gaan zetten. Ruzie is bepaald niet uitgesloten en wanneer de woorden aan kracht verliezen, zijn de daden niet ver weg. Vuisten worden gebruikt, messen worden getrokken en het gebruik van vuurwapens doet zich ook geregeld voor. En dat daardoor een gevoel van veiligheid verdwijnt is voorspelbaar. Ook dat is dan weer een verandering waar niemand op zit te wachten. Al met al een vreemde toestand, waarbij het niet vreemd is wanneer de politie handen tekort komt.

Maar wat ik eigenlijk naar voren wil brengen is dat het aantal verwarde personen aan het toenemen is. Waar de GGZ voorheen staat kon maken op het opnemen van juist die verwarde mens, ook dat behoort bijkans tot de verleden tijd. Want er moest zo nodig bezuinigd gaan worden. De hulpverleners in die zorg komen al jaren handen tekort. Om over de betaling maar niet te spreken. Ik erken dat er ook bij mij ooit een draadje los zat toen ik koos voor de psychiatrie. En waar ik me nog steeds druk om maak is het feit dat juist deze vorm van hulpverlening niet alleen een verandering heeft ondergaan, maar gelijktijdig werd geconfronteerd met een uitholling. Waar ooit psychiaters die met hun voeten in de klei stonden, ook die zijn in de loop der tijd verdwenen. Neen, ik doe geen beroep op de toenmalige vorm van de lessen, maar de leerlingen wisten wel waar ze aan toe waren. Theorie in de praktijk en praktijk in de theorie. Waar momenteel het MBO onderwijs te maken heeft met verminderde aanwas, er niet altijd sprake is van een stagevergoeding was de BBL (Beroeps Begeleidende Leerweg) een duidelijke afbakening van dat vak. Waar de BOL (Beroeps Opleidende Leerweg) een poging was om alles op een hoop te gooien om het algemeen naar voren te gaan brengen, had een specifieke keuze meer kans op een verdieping.

En kon men de materie sneller onder de knie krijgen!