Lijdzaamheid.

‘GIJ zult uw Ziel in lijdzaamheid gaan slijten.’ Zo die staat en daar kun je in zekere zin staat op gaan maken. Schijnt een uitdrukking te zijn welke zich mag verheugen op een minder glansrijk verleden. Het is een wat archaïsche manier om te zeggen dat je geduldig moet zijn en je berusten in het lot, vooral wanneer dat iets onaangenaams is. ‘Bezit uwe zielen in uwe lijdzaamheid’ en betekent zoiets als ‘wees geduldig’ of ‘volhard in je lijden.’ Het is geen oproep tot passiviteit, maar eerder een aansporing om niet op te geven en te blijven vertrouwen, zelfs in moeilijke omstandigheden Dat knalt erin en valt wat later waarschijnlijk in duigen. Dan kun je gaan broeden wat je met de restanten zou kunnen gaan doen, het moment van breken aan je voorbij laten gaan en besluiten om te gaan buigen. Barsten kan altijd nog. Je zou ook kunnen besluiten om de fik daarin te gaan steken, je handen te gaan verwarmen aan het vuur voordat het vagevuur een beroep op je gaat doen. De hel en de verdoemenis dienen even plaats te gaan maken en Petrus heeft de gelegenheid om andere bij zijn poort voor te laten gaan. Vraag me af of deze gebruik maakt van een Excel bestand, want ook deze persoon zal meegaan in de huidige tijd. En over tijdverschijnselen gesproken: wie doet mij wat en waar laat staan waarom? Ja, ik ben mijn lijstje aan het bijwerken, ja ik heb me gisteren uitgeleefd op die lopende band, ja ik heb nagelaten om Roosvicee met ijzer tot mij te nemen, ben mijn groene aansteker kwijt en ga vandaag op jacht naar een volgend aantal van die wegwerp dingen. Sprak gisteren met Mark die zijn oor voor mij ter beschikking stelde en kwamen ook nog tot de ontdekking dat het ruim twintig jaar dan wel 25 jaar geleden is dat hij zijn opleiding deed. En nog steeds werkzaam is in die tak van sport. Maar tussendoor ook nog vertelde dat niet alleen de psychiatrie vat op hem heeft gekregen, maar ook Corona vat op hem kreeg. Het ene virus is blijkbaar toch het andere niet. Zal waarschijnlijk toch te maken hebben met niet zichtbare draadjes die schuil gaan onder het schedeldak.

Tegelijk is er sprake van een oprukkend leger. Ze bestaan nog steeds: naaktslakken maar niet in die hoeveelheden als vorig jaar. Hetgeen mij dan weer verleidt tot het volgende: ‘het enige dat zij aanhad was de radio’. Of dat korte tekstje: ‘she was naked’. Maar dat is dan weer te koppelen aan een liedje van Supersister. Uit 1970 nota bene. Je merkt het alweer: vlieg weer alle kanten op, weet niet goed welk pad ik ga bewandelen maar zie op termijn wel weer waar ik uitkom.

Hoop dan wel dat daar bewegwijzering te vinden is.