Een verhaal (en de vervolgen.)

Kom ik zomaar weer schrijfsels tegen vanuit mijn verleden. Het heeft geen zin om die herinneringen wederom naar voren te gaan brengen, maar het geeft wel iets weer van de tijd die ik op Duin & Bosch heb doorgebracht. Tijdens de zomer vakantie om als zwerfwacht de honneurs waar te kunnen nemen. Denk daar nog met een zeker gevoel aan terug, maar kan die tijd absoluut niet meer terughalen. Nachtwacht omdat iemand door ziekte niet in staat was om die nachtdienst te draaien. En het moet mij van het hart dat de afdeling waar ik toen de honneurs waarnam niet meer bestaat. Dus op naar… een verleden!

JIK door WIK. I
Als iedereen slaapt is er niets aan de hand. Maar als een ‘peer-drukker’ wordt gebruikt in een kamer die op slot zit en waar geen sterveling te bekennen valt, is dit toch uitzonderlijk bijzonder. Een nachtje in de ‘geheel alleen’ met anderen show. Mensen waarvan verondersteld mag worden dat ze slapen, die denken dat ze in een jeugdherberg verblijven en hogelijk verbaasd zijn dat er ’s nachts nog iemand op is. Zo’n gewone door de nachtse maan- op dinsdag waarbij rust en stilte de grootste aanwezigen zijn. Een klok die iedere seconde voorbij tikt en wat vage geluiden van een deur die opengaat, een kletterende plas tot gevolg hebbend. En jij, slaap je al en droom je reeds, vertoef je in het nachtelijk paradijs?
Ik waak nu letterlijk en doe dit niet alleen om mezelf te plezieren. Het is ook dit moment wat ik koester in al die momenten die mij ten deel vallen. Het is als een bewegend schilderij waarvan het kader niet veel meer is dan de horizon aangevend en de kleurrijke veranderingen volgend. Het is een zeker evenwicht waar ik me bewust van word in de chaos van mijn bestaan, hoewel het woord chaos niet helemaal juist is, maar net zo’n woord als tweespalt. Ik heb net een rondje gelopen over een drietal afdelingen omdat op een andere afdeling iemand stervende is. Dit te weten geeft een andere dimensie aan mijn wacht. Er wordt gewaakt en iemand zorgt ervoor dat die ander niet alleen gaat. Een vogel die tegen het raam bonkt blijkt de fiets van het nachthoofd te zijn. Even een praatje met zomaar een oude bekende te zijn. De vogel was mijn interpretatie omdat ik dacht… en dan kunnen gedachten aan de loop gaan. Een shaggie om de zinnen te verzetten. De klok tikt rustig door.