Een rondje om.

Naar Haarlem dit keer. Tussen de buien en de hagelstenen is het droog. De zon schittert op het natte asfalt, verblind wanneer dit uitkomt en laat de automobilisten het gas terugnemen. Gewend als zij zijn aan de dagelijkse files. Niet alleen de economie trekt aan, maar ook de navenante stroom aan automobielen. En waarschijnlijk maakt het winkelbedrijf zich op om met aanbiedingen voor wat betreft de naderend feestdagen eens extra uit te gaan pakken. Twee pakken voor de prijs van een, Meyer & Meyer heeft wat dat betreft de naam mee, en waar de Primark zich geenszins tekort doet met de rekken vol met goedkope kleding, rijden wij rondjes rond het centrum van Haarlem. Parkeergarages geven in rood het woord vol weer, en de regen probeert dit geheel van een randje te voorzien. Hetgeen lukt. Na een derde ronde wordt het tijd de stad te verlaten, de winkels te laten voor wat ze zijn en de koers te verleggen richting het noorden. De Velsertunnel is herkenbaar aan de matrix borden die vijftig aangeven en door de omleidingen die worden aangegeven. Van iedere veronderstelde auto ontbreekt elk spoor… tot in januari 2017! Dan gaat deze tunnel weer open en kan er weer gescheurd gaan worden, hoewel ook dan sprake zal zijn van maximale snelheden. En de controleurs van de Verkeers Informatie Dienst zullen ook dan aan de hand van de schermen de verschillende knoppen weten te vinden. Een vlijtig land in zekere zin: Nederland. In 2050 wordt verondersteld dat het aantal files in hevigheid toe zal gaan nemen,dus wordt het hoog tijd dat de Gebroeders Das zich weer eens met hun vormen van futurologie van zich laten horen. Over het terrein van het voormalig Gesticht Santpoort gereden, de kapitale villa’s dan wel landhuizen die gefundeerd zijn op de geestgronden van de psychiatrisch gestoorde medemens, Driehuis met de voormalige treinbaan en de huidige afgesloten busbaan, een patatje bij de Patatoloog en de achteringang van Dijk & Duin & Bosch om ook daar de huidige landjuwelen te aanschouwen. Je moet er wat voor over hebben om op dat landgoed te gaan resideren, maar… ook daar waren waarschijnlijk nog wel wat zieke geesten rond. Tijd om naar huis te gaan, om een soepje te brouwen en op tijd naar bed. Ja, zo’n rondje liegt er niet om, met de hand op de knip is het in enigerlei mate goed toeven!!