Agent.
Wat niet weet, hoeft niet altijd te deren. Maar wat wel deert, kunnen besluiten zijn waar je geen invloed op kunt uitoefenen. Wanneer ik met besluiten word geconfronteerd waar je je hooguit bij neer dient te leggen. Zoals de belastingdienst die je overal weet te vinden. En welke er niet voor schroomt om wanneer je te laat bent met het inleveren van je aangifte, je ook nog eens rente mag gaan betalen. Het gaat vaak om kleine hoeveelheden, maar al die kleine hoeveelheden vormen uiteindelijk toch wel voor een klein kapitaal. Sluipenderwijs nemen kleine verhogingen grote hoeveelheden geld richting de schatkist. Sneaky zou je kunnen zeggen. En twintig eurocenten op een pakje shag, wie taalt daar nu om? IK! Gelijk ook de prijzen aan de pomp met slechts enkele centen omhoog gaan, de accijnzen liegen er niet om. En dan komt september om de hoek. Krijgen we weer te maken met de troonrede. Staat er in de brief die de Koning mag voorlezen, al wat ons te wachten staat. Ooit was er sprake van een bestedingsbeperking, maar dat dateert uit de vorige eeuw. Geld speelde ook toen al een rol en de tijd dat geld tegen de plinten aan rolde, ook die rol is verdwenen. Met andere woorden: we dienen zorgvuldig om te gaan met alles wat ons kan gaan bedreigen, bedriegers zullen er altijd zijn en ook voornemens hebben niet het enige leven. Dat neemt niet weg dat niemand weet wat, als eerder gezegd, ons allen staat te wachten. Afwachten is een ding, in de wacht staan is dat andere. En dan te bedenken dat ik al tijdenlang in die rij sta. Onderwijl gaan alle processen eenvoudigweg door, worden we steeds meer door AI in het ootje genomen en gaan mensen ervan uit dat Chat hun door het doolhof van dingen zal gaan leiden. En velen trappen daar nog steeds in. Of wat te denken van die nepagenten? Ze beroven je van je kostbaarheden, ontvreemden je bankpasjes en plunderen binnen de kortste keren je bankrekening leeg.
Neen, ik houd het maar bij een agent: 327. Dat is gelukkig een stripfiguur!