Beroerder?

Kan het nog beroerder? Ja, wel degelijk! Maar er valt wel mee te leven al duurt het leven maar even. Dat neemt niet weg dat ik de draad nog steeds tot mijn beschikking heb en dat Ariadne het langdurig af laat weten. En dat biedt in zekere zin toch nog hoop. Mijn ene knie is de andere niet en mijn lopen mag zich gaan verheugen dat ik een jaar lang de tijd krijg om dit te gaan verbeteren. Zo, genoeg gezeik omtrent mijn fysieke gesteldheid en laat ik mijn oog gaan richten op de beelden van vandaag. Niet dat deze veel soelaas zullen gaan bieden, de afleiding in deze heeft mijn zinnen weten te verzetten.

Afleiding dus en dat gegeven is voldoende om mijn misplaatste opgewektheid weer terug te laten keren!